ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٢٩٤ - مقصود

زن و مرد از گوشت آن ميخوردند. خالص بودن چيزى براى كسى، اين است كه شريك نداشته باشد. مثل خالص بودن عمل براى خدا. كلمه ذكور از «ذكر» به معناى شرف است. جنس نر بنظر ايشان شريفتر از جنس ماده است.

(وَ إِنْ يَكُنْ مَيْتَةً فَهُمْ فِيهِ شُرَكاءُ): اگر جنين، مرده تولد مى‌شد، زن و مرد در آن شريك بودند. سپس فرمود:

(سَيَجْزِيهِمْ وَصْفَهُمْ‌): بتقدير «بوصفهم» كه پس از حذف باء، كلمه منصوب شده است. يعنى بزودى آنها را بسبب اين وصفشان كيفر مى‌دهيم. برخى گويند: بتقدير «جزاء وصفهم» است. يعنى: بزودى كيفر وصفشان را خواهد داد.

(إِنَّهُ حَكِيمٌ عَلِيمٌ‌): خداوند حكيم است و كيفر را طبق حكمت خويش به جلو مى‌اندازد يا عقب. همچنين بكارهاى آنها داناست. در اين آيه، چهار عيب براى كفار شمرده است: ١- حيوانات را بدون اذن خدا سر مى‌بريدند ٢- حيوانات را به ادعاى اينكه تذكيه شده است ميخوردند و بخدا افترا مى‌بستند ٣- بچه شتران آزاد شده را بر زنان حرام مى‌دانستند ٤- بچه‌اى كه مرده تولد مى‌شد بدون هيچ دليلى بر زن و مرد حلال مى‌دانستند.