ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٦٣ - اعراب

بيان آيه ٣١- ٣٢

قرائت‌

للدار الآخرة: ابن عامر بيك لام و جر آخرت و ديگران بدو لام و رفع آخرت خوانده‌اند. طبق قرائت دوم، «الآخره» صفت «الدار» است. طبق قرائت اول صفت «الدار» نيست بلكه مضاف اليه و صفت «الساعة» محذوف است.

تعقلون: برخى از قراء بتاء و برخى بياء خوانده‌اند. هر دو قرائت صحيح است.

لغت‌

بغته،: وقوع امر ناگهانى حسرة: شدت پشيمانى تفريط: تقصير وزر: بار سنگين. «يزرون» يعنى: بار سنگينى كه بدوش ميگيرند.

در باره زنانى كه جنازه كشته خود را دنبال ميكنند، در حديث است كه:

«ارجعن موزورات غير مأجورات»

يعنى: باز گرديد كه گنهكار ميشويد و اجرى نمى‌بريد.

عقل: خوددارى از كار زشت.

اعراب‌

(حَتَّى إِذا ...): اين كلمه، براى غايت و پايان است. در اينجا اولا غايت چه معنى دارد و ثانياً عامل «حتى» چيست؟

اولا معناى غايت و پايان اين است كه: پايان تكذيب آنان حسرت روز قيامت است و ثانياً عامل آن «كذبوا» است.

(يا حَسْرَتَنا): در اينجا «حسرتنا» منادى است. يعنى «اى حسرت ما» اين‌