ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ١٣٩ - ترجمه

[سوره الأنعام (٦): آيه ٧٠]

(وَ ذَرِ الَّذِينَ اتَّخَذُوا دِينَهُمْ لَعِباً وَ لَهْواً وَ غَرَّتْهُمُ الْحَياةُ الدُّنْيا وَ ذَكِّرْ بِهِ أَنْ تُبْسَلَ نَفْسٌ بِما كَسَبَتْ لَيْسَ لَها مِنْ دُونِ اللَّهِ وَلِيٌّ وَ لا شَفِيعٌ وَ إِنْ تَعْدِلْ كُلَّ عَدْلٍ لا يُؤْخَذْ مِنْها أُولئِكَ الَّذِينَ أُبْسِلُوا بِما كَسَبُوا لَهُمْ شَرابٌ مِنْ حَمِيمٍ وَ عَذابٌ أَلِيمٌ بِما كانُوا يَكْفُرُونَ (٧٠))

[١]

ترجمه‌

مردمى كه دين خود را بازيچه و سرگرمى گرفته‌اند و زندگى دنيا آنها را فريفته است، ترك كن و آنها را بوسيله قرآن موعظه كن تا كسى كه جز خدا يار و فرياد رسى ندارد، گرفتار هلاكت نشود و هر عوضى بدهد، از او گرفته نشود. اينان بر اثر كردارشان در معرض هلاكت قرار گرفته‌اند. براى آنهاست نوشابه‌اى از آب جوش و عذابى دردناك، بر اثر اينكه كافر شده‌اند.

[١]- سوره انعام آيه ٧٠ جزء ٧ سوره ٦