ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ١٤٣ - مقصود

بيان آيه ٧١

قرائت‌

حمزه «استهويه» به اماله الف و ديگران «استهوته» خوانده‌اند و از لحاظ قواعد ادبى هر دو صحيح است.

لغت‌

استهوته: او را پرتاب به بيراهه كرد.

حيران: سرگردان. كسى كه راه بجايى نمى‌برد. اين كلمه صفت مشبهه است.

اعراب‌

(كَالَّذِي اسْتَهْوَتْهُ‌): در محل نصب و صفت براى مصدر محذوف. يعنى:

«دعاء مثل دعاء الذى ...» حيران: حال براى مفعول «استهوته».

(لَهُ أَصْحابٌ‌): اين جمله صفت «حيران» است.

يدعونه: صفت «اصحاب» است.

(أُمِرْنا لِنُسْلِمَ‌): اين فعل به سه صورت بكار مى‌رود: «امرتك لتفعل» و «امرتك ان تفعل» و «امرتك بان تفعل» يعنى: «امرنا للاسلام» زجاج گويد: يعنى «امرنا كى نسلم».

مقصود

(قُلْ أَ نَدْعُوا مِنْ دُونِ اللَّهِ ما لا يَنْفَعُنا وَ لا يَضُرُّنا وَ نُرَدُّ عَلى‌ أَعْقابِنا بَعْدَ إِذْ هَدانَا اللَّهُ‌):

به اين كافران كه مردم را به بت پرستى فرا ميخوانند، بگو: آيا چيزهايى پرستش كنيم كه براى ما سود و زيانى ندارند و بازگشت بقهقرى كنيم و از بهترين اديان دست برداريم با اينكه خداوند ما را هدايت كرده و راه راست را بما نشان داده است؟!( كَالَّذِي اسْتَهْوَتْهُ الشَّياطِينُ فِي الْأَرْضِ حَيْرانَ لَهُ أَصْحابٌ يَدْعُونَهُ إِلَى‌)