ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٢٦٧ - مقصود

نيست، زيرا خداوند بيان مى‌كند كه اضلالى كه در آيه ذكر شده، بوجه كيفر بر كفر است و اگر مقصود، اجبار بر كفر بود، مى‌فرمود: بدينترتيب، آنان كه خدا بر دلشان پليدى نهاده است، ايمان نمى‌آورند. نه اينكه پليدى را بر دل كسانى مى‌نهد كه ايمان ندارند (دقت كنيد) منظور از تشبيهى كه از «كذلك» استفاده ميشود اين است كه: همانطورى كه خداوند آنها را تنگدل مى‌كند، پليدى و عذاب نيز بر آنها مى‌افكند. اينها همه از راه استحقاق است.

عياشى به اسناد خود از ابى بصير از خيثمه نقل كرده است كه امام باقر ع فرمود:

دل هر گاه به حق نرسد، از جايگاه خود حركت كرده، بگلو مى‌رسد. اما همين كه بحق رسيد، قرار مى‌گيرد. سپس همين آيه را قرائت كرد.[١]

[١]- از اين روايت اضطراب و نگرانى و بيقرارى افراد بى‌ايمان و آرامش و قرار و سكون افراد با ايمان استفاده ميشود. چنان كه آيه شريفه نيز همين مطلب را مى‌رساند.