ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ١٤٤ - مقصود

(الْهُدَى ائْتِنا): اگر به بت پرستى گراييم همچون كسى خواهيم بود كه شيطانها آنها را در زمين گمراه و سرگردان و حيران كرده‌اند و با اينكه او را دوستانى است كه بهدايت دعوت كرده، باو مى‌گويند: نزد ما بيا، دعوت آنها را نمى‌پذيرد و نزد آنها نمى‌رود، زيرا شيطان چنان بر وى تسلط يافته كه او را از تشخيص مصالح خود محروم كرده است.

(قُلْ إِنَّ هُدَى اللَّهِ هُوَ الْهُدى‌ وَ أُمِرْنا لِنُسْلِمَ لِرَبِّ الْعالَمِينَ‌): به اينها بگو:

تنها راهنمايى كه موجب نجات و آسايش است، راهنمايى خداوند است كه انسان را به يكتا پرستى ميخواند. ما تابع همين هدايت هستيم و از اطاعت آن سرباز نمى‌زنيم و بدعوت شما گوش نمى‌كنيم. آن دعوتى را كه اجابت مى‌كنيم كه ما را به سوى اسلام فرا ميخواند و ما را راهنمايى مى‌كند كه امور خود را به خدا كه‌(رَبِّ الْعالَمِينَ) است، واگذار كنيم و به او توكل داشته باشيم.