ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٢٠١ - مقصود

حيله‌گر و ناسپاس نعمت خدا است.

سپس خدا بتمام مردم خطاب كرده چنين ميفرمايد:

(يا أَيُّهَا النَّاسُ اتَّقُوا رَبَّكُمْ‌): اى مردم نسبت باوامر پروردگار پرهيزگار باشيد و بر خلاف دستورات او عمل نكنيد.

(وَ اخْشَوْا يَوْماً لا يَجْزِي والِدٌ عَنْ وَلَدِهِ‌): و بترسيد روز قيامت را كه بى‌نياز نكند هيچ پدرى فرزندش را.

(وَ لا مَوْلُودٌ هُوَ جازٍ عَنْ والِدِهِ‌): و هيچ فرزندى نتواند بى نياز كند پدرش را( شَيْئاً): چيزى را يعنى هيچكس بديگرى نتواند كمك كند و هر يك بفكر كار و نفس خويشتن باشند.

(إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌ‌): البته وعده خدا در باره آمدن قيامت و پاداشها و ثواب و عقاب، همه راست بوده تخلف نخواهد كرد.

(فَلا تَغُرَّنَّكُمُ الْحَياةُ الدُّنْيا): پس فريب ندهد شما را زندگى دنيا و از اينكه چند روزى بشما مهلت داده شده و در دنيا بسلامت در كنار نعمت‌هاى خدا زندگى ميكنيد بفكر آخر كار باشيد كه روزى از اين جهان بايد رفته تا بپاداش كارهاى نيك يا بد برسيد.

(وَ لا يَغُرَّنَّكُمْ بِاللَّهِ الْغَرُورُ): و فريب ندهد شما را فريبنده‌اى.

از «مجاهد و قتاده و ضحاك» آمده كه مقصود از فريبنده شيطان است.

و از «سعيد بن جبير» آمده كه مقصود اميد بخشش در حالى كه بمعصيت مشغول است، ميباشد.

و از «ابى عبيده» آمده كه منظور هر چه را كه انسان را مغرور كند و آدمى را بگناهان و ترك فرمان خدا بكشاند، او فريبنده است خواه شيطان يا غير او باشد. و در حديث آمده كه زيرك آنست كه توجه بآينده داشته و براى بعد از مرگ كارى كند، و گناه كار آن كسى است كه از هواهاى نفسانى پيروى نموده و از خدا عافيت طلب ميكند.

و در قرائت «سماك بن حرب» گاهى «الغرور» با غين مضمومه استعمال شده و در