ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٢٢٨ - مقصود

(أُعِيدُوا فِيها): باز گردانيده شوند در آن- بدست مأمورين آتش- و تفسير اين جمله در سوره حج بيان گرديد.

(وَ قِيلَ لَهُمْ‌): و گذشته از اين، بآنان گفته ميشود:

(ذُوقُوا عَذابَ النَّارِ الَّذِي كُنْتُمْ بِهِ تُكَذِّبُونَ‌): بچشيد عذاب آتش‌اى را كه- در دنيا- بآن تصديق نكرده و انكار مى‌ورزيديد.

در اين جمله اشاره‌اى است كه مقصود از فاسق، كافر و آنكه ايمان بخدا ندارد مى‌باشد.

«ابن ابى ليلى» گويد آيه‌( أَ فَمَنْ كانَ مُؤْمِناً كَمَنْ كانَ فاسِقاً) تا آخر آيات شأن نزولش در باره على بن ابى طالب (ع) و مردى از قريش است.

ديگرى گويد: كه در باره على بن ابى طالب (ع) و وليد بن عقبه وارد شده كه مقصود از مؤمن على بوده و از فاسق وليد مراد است، چون وليد به على (ع) گفته بود زبانم از زبانت پهن‌تر و دندانهاى من تيزتر است- و اين جمله را كنايه از برترى خود ميگفت- اما على (ع) پاسخ داد: چنين نيست كه تو مى‌گويى اى فاسق.

«قتاده» گويد قسم بخدا هرگز او با على (ع) برابر نبوده، نه در دنيا و نه هنگام مرگ و نه در قيامت.