اقسام سپرده هاى بانكى
به سپرده هاى بانكى باز مىگرديم تا در پرتو آنچه گذشت به تطبيق فقهى آنها بپردازيم. بدين منظور در ابتدا لازم است اقسام سپرده هاى بانكى را بشناسيم. معمولا سپرده هاى بانكى را به سه دسته تقسيم مىكنند:
اول ـ سپرده جارى: سپرده جارى پول هايى هستند كه با اين قصد به بانك ها سپرده مىشوند تا در هنگام نياز بتوانند آن را بگيرند. اين نوع سپرده، داراى دو ويژگى است:
١. هميشه دردسترس هستند ومى توان آنها را مطالبه كرد.
٢. معمولا بانك ها سودى براى آنها نمى پردازند.
دوم ـ سپرده سرمايه گذارى(سپرده براى انجام كار): اين نوعسپرده مبالغى هستند كه با اين قصد نزد بانك ها وديعه گذاشته مىشوند كه درآمد مستمرى از آنها به دست آيد يا اين كه چه بسا هدف، سرمايه گذارى موقت است تا زمانى كه اين امكان برايش فراهم شود كه خود مباشرتا آنها را به كارگيرد. اين گونه سپرده ها ويژگى هاى زير را دارند:
١. بايد دست كم تا مدت معينى، نزد بانك بمانند،
٢. مبلغ معينى به عنوان درآمد سرمايهگذارى بابت آنها دريافت مىشود.
سوم ـ سپرده هاى پس انداز: اين نوع سپرده از يك سو شبيه سپرده هاى جارى هستند؛ چون مىتوان در هرلحظهاى از آنها برداشت كرد واز سوى ديگر شبيه سپرده هاى ثابت هستند؛ چون بانكها سودهايى را براى پس انداز كنندگان درنظر مىگيرند، اين نوع سپرده ها داراى سه ويژگى هستند:
١. هرگاه پس انداز كنندگان بخواهند مىتوانند آنها را برداشت كنند،
٢. برخى قيود، مانع برداشت از آنها به هرطريقى مىشوند؛ مانند اين كه سپرده گذار ناچار است درهرنوبت، دفترچه پس انداز خود را هنگام برداشت ارائه دهد و نيز بايد هميشه مقدارى از پس
|
