بزرگترین فریضه - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٢٨ - ٢ امر به معروف و نهي از منکر، ضرورتي عقلي

ديگر از نهي از منکرها، که غالباً به شکل گروهي نيز انجام مي‌گيرد، در جوامع غربي هست که وضعيت کاملاً متفاوتي دارد. برای نمونه، سازمان‌هايي همچون طرف‌داران حقوق بشر، ديده‏بان حقوق بشر، عفو بين‏الملل، حمايت از حيوانات، هم‌اکنون به شکلي در حال انجام امر به معروف و نهي از منکرند. آنان زماني که در کشور خودشان يا کشور ديگري، تجاوز به حقوق انسان‌ها يا حتي حيوانات را مشاهده کنند، حساسيت نشان مي‏دهند و از طريق نوشتن مقاله، سخنراني و ابزارهاي ديگر رسانه‌اي و تبليغاتي اعتراض خود را اعلان مي‏کنند تا دولت‌ها ناگزير شوند اين حقوق را رعايت کنند و از طريق قانوني و بين‏المللي، حقوق بشر، احيا گردد. کار بدانجا رسيده که يکي از اين سازمان‌هاي طرف‌دار حقوق بشر، اعلام کرده است که در تمام کشورهاي دنيا بايد مجازات همجنس‌بازي لغو شود؛ زيرا اين حق مردم است که هرگونه که بخواهند غريزه خود را اشباع کنند. اگر هم در ديني همچون دين اسلام با همجنس‌بازي مخالفت شده است، بايد قوانين آن تغيير کند، حتي کار بدانجا کشيده مي‌شود که گاهي کشوري همچون ايران را به دليل مجازات و اعدام قاچاقچيان حرفه‌اي مواد مخدر مؤاخذه می‌کنند. حقيقت اين است که چنين کساني از نگاه خود، تصور مي‌کنند که منکراتي در جهان واقع مي‌شود و آنان موظف‌اند نهي از منکر کنند. آنان مجازات همجنس‌بازها و مجازات اعدام قاچاقچيان را مصداق منکر مي‌دانند. از‌این‌روی درصدد مقابله با آنها برآمده‌اند.

بنابراين امر به معروف و نهي از منکر، در ميان عقلا توجيه‌پذير