بزرگترین فریضه - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ١٤٥ - ٥ مقابله با تهاجم فرهنگي

خداوند متعالی درباره نتايج انحطاط فرهنگي جوامع مي‏فرمايد: لَهُمْ عَذابٌ فِي الْحَيه الدُّنْيا وَلَعَذابُ الآْخِرَه أَشَقُّ؛[١] «آنان در زندگاني دنيا عذابي دارند و عذاب اخروي سخت و سنگين‏تر است». عذاب دنيوي همان متلاشي شدن خانواده‏ها، اختلافات بي‏شمار زن‌ها با شوهرها، سوء تربيت فرزندان، شيوع عادات زشت، اعتياد به مواد مخدر و... است.

براي آنکه جامعه دچار چنين پيامدهايي نشود، بايد از آغاز در قبال مسائل فرهنگي حساسيت به خرج داد و حل تمام مشکلات را به رفع مشکلات اقتصادي موکول نکرد. ازاين‌روي، کساني که گمان مي‏کنند معضلات اجتماعي با رفع مشکلات اقتصادي برطرف مي‏شود، سخت در اشتباه‏اند؛ چراکه هرگز فقر منشأ اين‌گونه مفاسد نيست. البته گاه فقر و نابساماني اقتصادي به اين‌گونه انحرافات کمک مي‏کند، ولي نمي‏تواند علت تامه باشد. به‏رغم اينکه حل مشکلات اقتصادي، وظيفه دولت اسلامي است، يگانه وظيفه دولت اسلامي به‌شمار نمی‌رود. نخستين و مهم‏ترين وظيفه دولت، حفظ دين، حفظ اخلاق، حفظ معنويات و حفظ ارزش‌هاي معنوي است. بعد از آن، نوبت به مسائل ديگر مي‏رسد. البته منظور از تقدم، اهميت است و به‌اصطلاح تقدم رتبي است نه زماني.

بنابراين در مقابله با تهاجم فرهنگي، بخشي از مسئوليت بر عهده مسئولان اجرايي کشور است؛ اما بخش عظيم‏تر آن بر عهده مردم است. مردم بايد در صحنه­هاي مختلف از خود حساسيت نشان دهند و تنفر خود را از فساد فرهنگي در قالب ايراد سخنراني، تدوين مقالات، نوشتن