بزرگترین فریضه - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ١٧٨ - ٢ امر به معروف و نهي از منکر، تساهل و تسامح و خشونت

رأفت، مهرباني و مدارا، و لازمه نهي از منکر خشونت است، درصورتي‌که چنين نيست؛ نه هميشه معناي امر به معروف نرمي و مهرباني است و نه هميشه لازمه نهي از منکر خشونت است. در نهي از منکر، مرحله اول، سخن گفتن با زبان نرم و مؤدبانه است و هيچ نهي از منکري نيست که از آغاز با خشونت همراه باشد. اصولاً خشونت، آخرين دارويي است که ممکن است در مواردي تجويز شود؛ مثل جراحي که آخرين راه‌حلي است که پزشک تجويز مي‏کند. هيچ عاقلي و هيچ ديني نمي‌گويد که از همان آغاز بايد با خشونت رفتار کرد. اما آنچه که بايد بر آن تأکيد شود، اين است که دشمنان ما درصددند که از طريق ترويج فرهنگ تساهل و تسامح، غيرت و حساسيت را از مردم ما بگيرند و بهانه آنان نيز اين است که حساسيت داشتن به مسائل اخلاقي خشونت است. از‌این‌روی بايد مراقب بود و دراين‌زمينه تسليم اين ترفند دشمن نشد. همان‌گونه که مثلاً در ورود گوشت به کشور سخت‌گيري مي‌کنيم تا آفتي را به همراه خود نداشته باشد، در مفاسد اخلاقي هم بايد اين حساسيت را داشته باشيم. اگر اسم چنين کاري خشونت باشد، ما از چنين خشونتي دفاع مي‌کنيم و معتقديم که در اسلام خشونت قانوني و مشروع وجود دارد. آري! در فرهنگ غربي، چنين کاري را خشونت مي‌دانند، چون براي دين ارزشي قائل نيستند.

در فرهنگ غربي، دين را تابع سليقه افراد مي‌دانند و معتقدند همان‌گونه که سلیقه افراد در پسندیدن رنگ لباس‌ها متفاوت است و ممکن است کسي رنگ سبز و ديگري رنگ قرمز يا زرد و يا رنگ ديگري را دوست