بزرگترین فریضه - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ١٢٠ - ٣ برخورد اجتماعي با توطئه &rlm ها

الهي را باطل کردند. باطل کردن حدود الهي با تعطيل کردن آنها تفاوت دارد. باطل کردن بالاتر از تعطيل کردن است. زماني ممکن است گفته شود که امروزه شرايط به‌گونه‏اي نيست که ما بتوانيم حدود الهی را اجرا کنيم؛ ولي گاه گفته مي‌شود که اين حکم، نابجا، و خلاف انسانيت و ارزش‌هاي انساني است؛ همان‏گونه که جبهه ملي در ابتداي استقرار نظام جمهوري اسلامي درباره لايحه قصاص چنين ادعايي کرد و امروزه نيز اتباع آنها به‌صورت صريح‏تر، اين‌گونه سخنان را بر زبان مي‏رانند و در محافلي، رسماً احکام اسلامي را محکوم کرده، قائل به تغيير احکام در اين زمان هستند.

امام حسين(عليه السلام) در اين خطبه نيز، مانند خطبه‏اي که در مني، در حضور عالمان و نخبگان ايراد کردند، بر قيام در برابر حکومت بني‏اميه تأکيد مي‏ورزند؛ چراکه بني‏اميه شريعت خدا را منزوي ساخته و از صحنه جامعه کنار نهاده بودند. آن امام بزرگوار(عليه السلام) خود را موظف مي‏داند که دين را ياري کند؛ احکام شريعت را عزيز گرداند؛ و به‌منظور اعتلاي کلمه الله، جهاد کند؛ نه اينکه مانند روشن‌فکرنمايانِ امروزي بگويد صحيح است که اين سخنِ خداست، ولي اين سخنان براي هزار و چهارصد سال پيش مناسب بود و امروز ما خود مصلحت ‏خودمان ‏را بهتر مي‏فهميم.

حاصل آنکه، ایشان در آن موقعيت حساس، بهترين اقدامي که مي‌توانست انجام دهد اين بود که در جامعه اسلامي چنان حرکتي به وجود آورد که تا قيامت تأثير آن برجاي بماند؛ لرزه‏اي که باقي خواهد ماند و باز نخواهد ايستاد. قيام سيدالشهدا(عليه السلام) واقعه‏اي است که نمي‏توان