بنا بر نقل تواریخ، حارث بن کلده دانش‌آموخته جندی‌شاپور فارس بوده و بنا بر قول برخی از این کتب وی اسلام نیاورد.[٤٢٤] در صورت پذیرفتن این اقوال، ارجاع پیامبر٩ به طبیب غیرمسلمان قابل توجه است، چراکه بسیاری از مخالفان پزشکی نوین، آن را به علت بر‌آمدن از فرهنگ و تفکر غیردینی، و بلکه غیراسلامی، نمی‌پذیرند. دلیل دیگر بر عدم صحت این نظر، روایتی از امام جعفر صادق٧ :

أَنه سئل عن الرجل يداويه اليهودي وَ النصرانيّ قَالَ: لا بأْس إِنما الشّفاء بيد اللّه؛ از امام صادق٧ درباره كسى كه يهودى يا ترسا او را مداوا كنند، سؤال شد؛ فرمود: باكى ندارد؛ همانا درمان به‌دست خداست.[٤٢٥]

هم‌چنین نقل شده که رسول اکرم٩ بسیار به طبیبان احترام می‌گذاشتند؛ برای مثال، علامه حسن‌زاده‌آملی حفظه الله به نقل از استاد خویش آیةالله الهی قمشه‌ای، چنین حکایت می‌کنند:

در زمان پيامبر خاتم٩، طبيبى يهودى درگذشت. آن حضرت را از وفات وى خبر دادند. رسول‌اكرم از شنيدن آن اظهار تأسف كرد. عرض نمودند: يا رسول‌اللّه! اين متوفى يهودى بوده است. فرمود: مگر نمى‌گوييد طبيب بوده است![٤٢٦]

به نظر شایسته است این سیره و منش نیز بسیار مورد توجه و الگوگیری قرار گیرد. بدین معنی که جدای از دینِ طبیب و متخصص، و مسلمان بودن یا نبودن او، به علم و مهارت وی احترام بگذاریم و برای آن ارزش قائل شویم. نه آن که به خاطر غیر‌مسلمان بودنِ پزشک، سایر شایستگی های وی را کتمان کنیم.[٤٢٧]

٢. امام علی٧

در کتب تاریخ و مقاتل از حضور پزشک بر بالین امیرالمؤمنین٧ و طبابت وی بر روی ایشان گزارش شده است؛ برای مثال در ترجمة مقتل اميرالمؤمنين ابن ابى‌الدنيا، چنین آمده است:

[٤٢٤]. ر.ک: الاستیعاب فى معرفة الأصحاب، ج۱، ص٢٨٣؛ أسدالغابه، ج١، ص٣٨٤؛ الإصابه، ج۱، ص٦٨٧ .

[٤٢٥]. بحارالانوار، ج٥٩، ص٧٣.

[٤٢٦]. ده رسالة فارسی، ص٣٦٦ .

[٤٢٧]. برای اطلاع بیشتر از جایگاه طبیب و وضعیت طبابت در زمان پیامبراکرم٩ ر.ک: نظام اداری مسلمانان در صدر اسلام، ص٢١٢ - ٢١٨.