بر اساس مطالب بیان‌شده روشن می‌شود که حضرت علی٧، با این‌که امام حسن و امام حسین٨ در کنارشان بودند، باز خود را تحت درمان طبیب قرار داد‌ند. بنابراین، سیرة علوی نیز لزوم استفاده از روش‌های درمانی دینی یا توصیه‌شده از جانب معصومان: را نشان نمی‌دهد، چراکه اگر چنین الزامی وجود داشت، هیچ‌گاه با حضور دو معصوم بر بالین ایشان، روا نبود از طبیب دیگری(که حتی بنا بر برخی اقوال مسلمان نبوده) استفاده شود.

٣. سایر معصومان:

در سیرة امام حسن‌مجتبی٧ نیز از معاینه ایشان به‌دست پزشک گزارش شده است. برای نمونه، در کتاب زندگانی حسن بن علی٨ در ذکر وقایع منجر به شهادت ایشان، چنین آمده:

در اين وقت پزشكى براى امام آوردند و پزشك به معاينه پرداخت و پس از تشخيص حال امام از حيات حضرتش نااميد شد و به‌خاندانش گفت: سم، امعاء او را از هم گسيخته است.[٤٣١]

این معاینه نیز در حضور امام حسین٧ صورت گرفت.

[٤٢٨]. مقتل اميرالمؤمنين، ص ٦٤.

[٤٢٩]. شایان ذکر است، استاد مطهری; در جلد ٢٣ مجموعه آثار صفحه٤٩٦ در نقل وقایع شهادت حضرت‌امیر٧ نیز به حضور طبیب بر بالین حضرت اذعان می‌کنند، با این تفاوت که طبیب را «هانى بن عمرو سَلولى» نام می‌برند. این کمین نتوانست در منابع تاریخی، حضور شخصی با این نام را بر بالین حضرت بیاید و احتمال می‌دهد سهوی از جانب استاد شهید صورت گرفته باشد.

[٤٣٠]. منتهی‌الآمال في تواريخ النبي و الآل‌، ج۱، ص٤٣٢.

[٤٣١]. زندگانى حسن بن على ٨، ج۲، ص٥٨٦.