البته بايد توجه داشت كه تفاوتى جز از نظر رتبه و عمق ميان اين نوع از علم و ادراك كه براى پيامبران و معصومين (ع) حاصل مى‌شود با علم و ادراكى كه از اين طريق براى ديگران حاصل مى‌شود وجود ندارد و هر دو حقيقت و مطابق واقع است. تنها بايد به اين نكته توجه داشت كه معصومين (ع) در مقام بيان شهودشان نيز هرگز دچار خطا نمى‌شوند در حالى كه غير معصوم در بيان شهود و تطبيق آن با عالم خارج ممكن است به خطا رود كه در اين مرحله نيز معيار همان شهود معصومين است كه بايد ملاك عمل واقع شود.