مقتضاى مقام نبوت اين است كه نبى، فرشته وحى را در حال خواب ببيند و در حال بيدارى، فقط صداى او را مى‌شنود؛ در حالى كه صاحب مقام رسالت، فرشته وحى را در حال بيدارى هم مى‌بيند. «١» يكى از ياران امام باقر (ع) نقل كرده است كه از ايشان درباره آيه شريفه «وَ كانَ رَسُولًا نَبِيّاً» پرسيدم و گفتم: رسول و نبى‌ تاريخ انبياء ٢٣ ٢. مبارزه با طاغوت ص : ٢٣ كيست؟ فرمود:
نبى كسى است كه در خواب مى‌بيند و صدا را هم مى‌شنود؛ ولى [در بيدارى‌] فرشته را به چشم نمى‌بيند؛ و رسول كسى است كه صدا را مى‌شنود و در خواب مى‌بيند و فرشته را هم با چشم مى‌بيند. «٢» پيامبران اولوا العزم‌ شمار اندكى از پيامبران كه نزد خداوند مقامى برتر دارند، «اولوا العزم» ناميده مى‌شوند.
پيامبران اولوا العزم صاحبان كتاب و شريعت‌اند كه از جانب خدا قوانين خاصى را براى هدايت مردم مى‌آورند و پيامبران ديگر مبلّغ و مروّج همان شريعتى هستند كه آنان آورده‌اند.
حضرات نوح، ابراهيم، موسى، عيسى (ع) و محمد (ص) پيامبران اولوا العزم هستند. «٣» از جمله ويژگيهاى آنان صبر و استقامت بسيار فراوان است. خداى سبحان خطاب به پيامبر اكرم (ص) مى‌فرمايد:
فَاصْبِرْ كَمَا صَبَرَ أُوْلُوا الْعَزْمِ مِنَ الرُّسُلِ. (احقاف: ٣٥)
(اى پيامبر) استقامت كن، چنان كه پيامبران اولوا العزم صبر و استقامت كردند.
آنان بر عهدى كه خداوند از ايشان گرفته است، ثبات و استقامت ورزيدند و هيچ‌گاه آن را فراموش نكردند؛ از اين رو آنان را «اولوا العزم» ناميده‌اند. «٤»