روزشمار جنگ ایران و عراق - مرکز اسناد و تحقیقات سپاه - الصفحة ٥٠٣ - روزشمار جنگ جمعه ٢٥ شهریور ١٣٦٢ ٨ ذیحجه ١٤٠٣ ١٦ سپتامبر ١٩٨٣
احمد سکوتوره رئیس جمهوری گینه و رئیس کمیته صلح کشورهای اسلامی،[١] که به مناسبت ایام حج در مکه به سر می برد، از ایران و عراق درخواست کرد به جنگ خاتمه دهند.[٢] درخواست سکوتوره با استقبال رئیس جمهور عراق، مواجه شد، اما ایران پاسخی به این درخواست نداد.
به گزارش رادیو بغداد، در تلگراف سکوتوره آمده است: «در چنین روزی که مسلمانان جهان و به ویژه حجاج، به درگاه خداوند متعال نسبت به نعمت هایش شکرگزاری می کنند، بسیار ناگوار است که ببینیم بین دو کشور برادر جنگ برقرار است. امت اسلامی این جنگ را زخمی عمیق در کالبد خود می داند، همچنین خسارات جانی و مالی ناشی از جنگ را نه تنها شامل حال دو کشور برادر می دانند، بلکه متوجه تمام امت اسلامی است. کمیته صلح کشورهای اسلامی بار دیگر به دو طرفِ درگیری در چنین روزی که امت اسلامی به مناسبت عید قربان جشن می گیرند اعلام می کند تا روح برادری اسلامی جانشین نفرت و دوگانگی و جنگ شود، این کمیته از امت اسلامی و به خصوص حجاج خواستار دعا برای پذیرفتن صلح ازجانب ایرانیان و عراقی ها است. همچنان که کمیته مذکور به دو طرف یادآور می شود که آمادگی کامل جهت ادامه مذاکرات برای پیداکردن راه حل را دارد.»[٣]
صدام حسین رئیس جمهور عراق، با ارسال تلگرامی در پاسخ به احمد سکوتوره، ضمن تشکر از پیام رئیس کمیته صلح اسلامی، مدعی شد: «عراق با تمامی امکانات خود برای برقراری صلح و جلوگیری از خونریزی تلاش کرده و می کند.»[٤] وی افزود: ملت و رهبری عراق ضمن تلاش برای دفاع از حاکمیت و امنیت خود «مایل به برقراری صلح و برپایی روابط
[١] کمیته مذکور در ژانویه سال ١٩٨١ م. (دی ماه ١٣٥٩) در جریان سومین اجلاس سران کشورهای اسلامی در طائف تشکیل شد. این کمیته شامل پاکستان، بنگلادش، ترکیه، سنگال، گامبیا، مالزی، سازمان آزادی بخش فلسطین و دبیرکل سازمان کنفرانس اسلامی است.
[٢] خبرگزاری جمهوری اسلامی، نشریه گزارش های ویژه، شماره ١٨١، ٢٦/٦/١٣٦٢، ص٢، مکه - خبرگزاری بین المللی اسلامی، ٢٥/٦/١٣٦٢.
[٣] سند شماره ٢٠١٩٩ مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ: گزارش واحد سمعی بصری سپاه پاسداران به اطلاعات - علمیات سپاه، ٢٥/٦/١٣٦٢، ص١.
[٤] امام خمینی رهبر انقلاب ایران، در واکنش به این اظهارات رئیس جمهور عراق، در سخنرانی خود به مناسبت عید قربان در ٢٧/٦/١٣٦٢، گفت: «وضع این طوری شده است که کسی که دارد هرروز از این ور و آن ور سلاح تهیه می کند برای اینکه بریزد به جاهایی که ربطی به ارتش ندارد. - او دستش به آنها که نمی رسد - وقتی آنجا شکست می خورد، می گیرد از این سلاح های دورزن و می زند به شهرهای عرب نشین و کردنشین و فقرا، و آن وقت این را دنیا معرفی می کنند به اینکه این صلح طلب است و خودش هم داد صلح طلبی می زند! اخیراً هم که ازطرف یکی از رئیس جمهورها - رئیس جمهور گینه - یک تقاضای صلح شده بود، ایشان یک کاغذ مفصلی به او نوشته بود که ما همه جور برای صلح حاضریم. ایشان از اول هم همین طور می گفت ما برای صلح حاضریم، ولی صلح چی؟ صلح بین کی و کی؟ درعین حالی که می کوبد، صلح طلب است. درعین حالی که فرار می کند، شجاع است. اصلاً الفاظ در عصر ما هویت خودشان را از دست داده اند، کأنّه برگشته است، یک تحولی پیدا شده است در الفاظ و معانی الفاظ و اینها.» (مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی(ره)، صحیفه امام(مجموعه آثار امام خمینی)، جلد١٨، تهران: مؤسسه تنظیم آثار امام، ١٣٨٦، ص ١٢٤.)