در پایان این میزگرد محمد پورهرمزان درخصوص ماهیت و عملکرد سیاست اتحاد جماهیر شوروی در رابطه با جنبش های آزادی بخش مطالبی را بیان کرد. وی گفت: «می دانیم که شوروی همیشه دعوی پشتیبانی و دفاع از جنبش های آزادی بخش را داشت و همیشه از کمک های بی شائبه و بی غرضانه خودش به این جنبش ها سخن گفته. دراین رابطه هیچ وقت اشاره ای به این نشده که از این جنبش ها به خصوص استفاده می شود برای وابسته کردن سراسر یک ملت و تبدیل کردن آنها به اقمار خودشان و درواقع به نقض غرضی که در راه آن مبارزه می کند. به هرحال این دعوی اتحاد شوروی است. اما وقتی ما این دعوی را از نزدیک بررسی می کنیم علناً به نتایج معکوس می رسیم و مغایرت بین گفتار و کردار را در عمل مشاهده می کنیم. برای نمونه مراحل گوناگون جنبش میهن خودمان را در طول ٦٠ سال اخیر در نظر می گیریم و عیار این دعوی را با محک این جنبش می سنجیم. در اینجا می بینیم که شوروی درست در مراحل حساس و سرنوشت ساز این جنبش برعکس آنچه که ادعا کرده نه تنها کمک و پشتیبانی از این جنبش نکرده، بلکه در مراحل حساس برعکس به جنبش ضربه زده. او حزب توده و پیش از آن حزب کمونیست ایران را هم به پیروی از خود و از سیاست خودش واداشته و از آنها فقط به عنوان یک ابزاری برای پیشبرد مقاصد سلطه گرانه اش استفاده کرده.» وی در ادامه ضمن ذکر نمونه های تاریخی از خیانت های شوروی به جنبش های آزادی خواهانه ملت ایران، درمورد تداوم این رویکرد شوروی پس از پیروزی انقلاب اسلامی افزود: «در دوران بعد از انقلاب هم، شوروی به سیاست ضربه زدن به جنبش ادامه داد. شوروی در قبال جنگ تحمیلی با رژیم صهیونیستی بغداد، چه موضعی اتخاذ کرده است؟ شوروی اطلاع داشت که صدام در توافق با امریکا به ایران تجاوز کرده و با بختیار، درمورد جدایی خوزستان، قرارومدار گذاشته، اما پس از شروع تجاوز، به جای قطع ارسال اسلحه به عراق، برعکس، میزان آن را افزایش داد و سلاح های مدرن تری هم در اختیار صدام گذاشت. شوروی هم آوا با اربابان دیگر صدام، به توصیه متارکه جنگ و برقراری صلح غیرعادلانه پرداخت و حالا هم دربرابر بمباران های وحشیانه شهرهای بی دفاع ایران، خاموش نشسته و بی تفاوت و خونسرد به آن نگاه می کند.»[١]

عراق در مقایسه با کشورهای برزیل و نیجریه که جزو دولت های بدهکار دنیا محسوب می شوند، «با رقمی بالغ بر ٣٠ میلیارد فرانک بدهی به فرانسه در صدر بدهکاران قرار دارد.» روزنامه جمهوری اسلامی با اعلام این خبر به نگرانی مقامات خزانه داری و صاحبان صنایع فرانسه درخصوص وصول نشدن مطالبات فرانسه از عراق اشاره کرد و به نقل از هفته نامه نوول ابزرواتور نوشت: «دولت بغداد در طول سال های اخیر یکی از ثروتمندترین کشورهای خلیج فارس بوده است. اینک دراثر شیوع جنگ برعلیه ایران و عدم صدور قسمت اعظم نفت این کشور به دلیل عملیات، منابع مالی اش خاتمه یافته و ذخائر ارزی سی میلیارد دلاری این کشور در طول سه سال گذشته تقریباً به صفر رسیده است.»[٢]

[١] همان، صص ٨، ٩ و ١٠.

[٢] روزنامه جمهوری اسلامی، ١٨/٧/١٣٦٢، ص١٣.