روزشمار جنگ ایران و عراق - مرکز اسناد و تحقیقات سپاه - الصفحة ١٠١٧ - روزشمار جنگ سه شنبه ١٩ مهر ١٣٦٢ ٤ محرم ١٤٠٤ ١١ اکتبر ١٩٨٣
یک عملیات محدود و عمقی در ارتفاعات منطقه دربندیخان و دیگری روی ارتفاعات قلعه آویزان در منطقه مهران. به طورکلی اگر وضعیت برای اجرای عملیات های قرارگاه نجف مساعد باشد، این قرارگاه در مناطق دربندیخان و مهران وارد عمل خواهد شد، در غیر این صورت نیروهای قرارگاه نجف در رابطه با عملیات دهانه شیلر به کار گرفته می شوند.
در ادامه، مهدی زین الدین فرمانده لشکر١٧ علی بن ابی طالب(ع)، ضمن اشاره به حضور بخشی از عناصر شناسایی این یگان در مناطق سورن (منطقه عملیات والفجر٤) و دربندیخان (منطقه عملیات والفجر٥)، از آغاز فعالیت هشت گروه شناسایی در منطقه قلعه آویزان در راستای اجرای عملیات تکمیلی والفجر٣ خبر داد.[١]در بخش دیگری از نشست امروز، محمدابراهیم همت فرمانده لشکر٢٧ محمد رسول الله(ص) - که وضعیت یکسانی با لشکر١٧علی بن ابی طالب(ع) دارد - اجرای عملیات والفجر٥ در منطقه دربندیخان را به تأمین ١٢ گردان باکیفیت مشروط کرد.
پس از آن، محسن رضایی بر لزوم اجرای عملیات در منطقه دربندیخان تأکید کرد و گفت: «علتی که بمو را گذاشتیم بنا به دستور و حسابش کردیم این است که اگر خدای ناکرده در بالا (شیلر) به مشکلی برخورد کردیم، بتوانیم در بمو حرکاتی و تکی به عنوان پشتیبانی داشته باشیم.» وی از فرمانده لشکر٢٧ خواست تا تمرکز بیشتری درزمینه افزایش تضمین و ضریب موفقیت عملیات دربندیخان به منظور فریب دشمن داشته باشد، رضایی خطاب به محمدابراهیم همت گفت: «اگر ان شاءالله ما در محور دربندیخان کوچک ترین پیشروی داشته باشیم، همین چهار گردان شما تبدیل به ٣٠ گردان و شاید ٧٠ گردان می شود. شما غصه نیرویش را نخورید، شما فقط روی ضمانت و موفقیت کار بکنید و ضمانت و موفقیت آنجا را درصورتی که احساس شد که ما آنجا با دشمن برخورد داشته باشیم حل می کنیم. نه اینکه ما بیاییم واقعاً همه چیز را بگذاریم یکجا، بعد هم یک مشکلاتی پیش بیاید و بعد دوباره بگوییم نه. بگذارید یک بار ما با دشمن پیچیده برخورد بکنیم و دشمن نفهمد، ما مخصوصاً می خواهیم که دشمن احساس بکند که در تمام ارتفاعات دربندیخان می خواهیم عملیات بکنیم، ولی در همه اینجاها عملیات نکنیم. بعد مخصوصاً در مهران می خواهیم دشمن بفهمد که ما مثلاً می خواهیم به سمت
[١] همان، ص١٧٠؛ و - سند شماره ١٢٨١٠/پ ن مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ، پیشین، صص ٢٨ و ٣٢.