که همه مردم در خواب هستند و سکوت همه شهر را فراگرفته، دو شهر مجاور را آن گونه با نهایت قساوت به خاک و خون بکشد که پیدا است هیچ مایه تعقل و تفکر و برنامه ریزی درست در این جنایت دیده نمی شود، جز روح ماجراجویی و ایجاد حوادث مهم پرسروصدای بین المللی که بخواهد از این طریق خودش را از مخمصه ای که به دست خودش دچار کرده نجات بدهد و این را ما امروز سیاست ابرقدرت ها و حامیان صدام می بینیم در کل مسائل. یعنی آنها الآن راهی که انتخاب کرده اند این است که در دنیا هیاهو و بحران ایجاد کنند که از درون بحران شاید بتوانند صدام را از جنایت عظیمی که در تاریخ مرتکب شده معاف کنند، اما باز مثل گذشته کور خوانده اند و این راه هم باز یک قدم اینها را به باتلاق دیگری فرومی برد. گذشته های این جنایت نشان داد که هربار صدام چنین جنایتی مرتکب شد، در میدان رزم، نیروهای مخلص اسلامی ما جواب مناسب را دادند و این بار جواب باید قاطع تر و شکننده تر باشد و کار را به جایی برساند که دست صدام را از این جنایات کوتاه بکند. اگر منظور تضعیف روحیه مردم است که باز بارها تجربه شد و دیدیم مردم دزفول و اندیمشک هربار که قساوت بیشتر بوده آنها مقاوم تر شده اند و مخصوصاً این بار افتخار جدیدی در حوادثی که بعد از این فاجعه در آنجا به وجود آمد ما می بینیم.» وی در ادامه گفت: «علی رغم اینکه منافقین و ضدانقلاب با صدام هماهنگ کرده بودند که هنگام چنین فاجعه هایی روحیه مردم را تضعیف کنند و مانند بارهای گذشته در محل فاجعه حضور پیدا کردند، اما این بار مردم چنان حرکت کردند که آن عوامل نفوذی صدام نتوانستند حتی در یک مورد کاری از پیش ببرند.» رئیس مجلس در پایان افزود: «خداوند به این مردم باصفا، باوفا و مقاوم اجر و صبر عنایت بکند و به ما هم این توفیق را بدهد که بتوانیم با انتقام گرفتن به موقع و بجا از خونخواران بعث عفلقی مرهمی بر این زخم های عمیقی که پیکره این دو شهر مظلوم را تحت تأثیر قرار داده است بگذاریم.»[١]

هیئت دولت نیز صبح امروز به ریاست میرحسین موسوی تشکیل جلسه داد. در این جلسه آخرین رویدادها و تحولات خارجی و داخلی، به ویژه حمله موشکی عراق به دزفول و اندیمشک، مورد بررسی و تبادل نظر قرار گرفت.

نخست وزیر در پایان جلسه امروز، در گفت وگویی با خبرنگاران، علت تهاجم موشکی اخیر عراق را ضربات نظامی ایران و فشارهای سیاسی، اقتصادی و نظامی در سطح خارجی و داخلی

[١] روزنامه کیهان، ١٠/٧/١٣٦٢، ص٢.