- ملزم کردن فرماندهان مناطق کشوری سپاه پاسداران انقلاب اسلامی به تشکیل شعبه فرعی قرارگاه رمضان در مناطق تحت مسئولیت خود و عهده دارشدن تأمین نیرو و امکانات آن به منظور پشتیبانی از قرارگاه مزبور.

پیرو دستورالعمل فوق، این تشکیلات به وسیله مناطق کشوری ٣، ٤، ٨، ١٠ و ١١ سپاه پاسداران ایجاد شد و هر منطقه اقدام به سازماندهی یک گردان با گروهان ٧٢نفره به نام گردان های عاشورا کرد و کار پشتیبانی از قرارگاه رمضان را بر عهده گرفت.

در این مرحله، مرتضی رضایی فرماندهی قرارگاه رمضان را برعهده گرفت و پایه های شکل گیری قرارگاه را بنیان گذارد. وی با اعتقاد به تأثیرگذاری جنگ نامنظم در راهبرد دفاع مقدس شروع به کار کرد. رضایی از خرداد ١٣٦٢ اقداماتی را برای بنای تشکیلات و سازمان قرارگاه انجام داد و بیشترین تلاش خود را در امور زیرساختی و دریافت امکانات متمرکز ساخت. قرارگاه رمضان در این دوره باوجود مشکلات پشتیبانی و نیروی انسانی با استفاده از تجربه بحران های داخلی کردستان موفق به شناخت آداب و رسوم و کسب اطلاعات درمورد تمایلات مردم، عشایر و گروه های موجود در کردستان عراق شد. [١]

ضمیمه دوم گزارش٨٠٦: توضیحات واحد روابط بین الملل سپاه پاسداران درباره اهمیت عملیات چریکی شبانه در محور دزلی - جاده سیدصادق به شانه دری

واحد روابط بین الملل سپاه در روز ٢٣/٧/١٣٦٢ در نامه ای درمورد اهمیت این عملیات می نویسد: «علی رغم تجمع نیروهای عراقی به خاطر حمله نیروهای اسلامی در مناطق پنجوین، عراق نیروهای فراوانی را در منطقه سیدصادق و منطقه واقع بین سلیمانیه تا سیدصادق و در دو طرف جاده (به ویژه عربت، کانی مانگا) مستقر نموده است. این نیروها به عنوان احتیاط پشت منطقه احتمالی جنگ متمرکز می باشند، همچنین یک فرودگاه مخصوص هلیکوپتر در نزدیکی کانی پانکه وجود دارد.

تمرکز نیروها به این صورت و ایجاد جاده های جدیدی از عربت - سیدصادق به سمت پنجوین و مرزهای ایران به وسیله نیروهای عراقی نشانگر تمرکز افکارشان در آن منطقه است. نکته دیگری که به تقویت این طرز تفکر می افزاید عدم وجود نیروهای اسلامی در مواضع خود در کوه سورین مقابل سیدصادق تا خورمال و دیگر مناطق مرزی تا جنوب خورمال [است]. درصورت استفاده از وضعیت نظامی موجود ازطرف نیروهای اسلامی می توان با طرحی دقیق حمله را آغاز نمود. نیروهای اسلامی می توانند از منطقه ملخور حمله کنند تا بر منطقه زلم از خورمال تا دریاچه دربندیخان مشرف شوند. این فاصله بالغ بر چند کیلومتر است و عبارت از دره ای پایین تر از سطح زمین اطراف و دارای انبوهی از درخت می باشد و درحال حاضر بجز گروهی برای حفاظت پل در جاده حلبچه هیچ گونه نیرویی وجود ندارد و بدین وسیله به آسانی می توان از منطقه دره زلم حفاظت نمود. جهت اشراف بر دره از خورمال تا دریاچه دربندیخان می توان تمامی نیروهای عراقی در منطقه حلبچه - خورمال - طویله - بیاره را غافلگیر نمود، آنها را به اسارت گرفت و یا نابودشان ساخت؛ زیرا بجز جاده حلبچه - سیدصادق که از دره فوق الذکر می گذرد هیچ راه دیگری ندارد.

درصورت تسلط و اشراف بر این دره می توان از مناطق سهل العبور وارد دشت استراتژیک شهر زور گردید و بدین وسیله می توان نیروهای عراقی را از مناطق متعددی به محاصره درآورد. همچنین می توان از منطقه چناره و حرملیه و ازطریق ده سیدصادق - حلبچه وارد شهر زور شد تا عمل تسلط بر دره زلم پوشیده بماند و آن گاه وارد دشت زور شد، البته بسیار ضروری است که آمادگی جهت این عمل باید بسیار محرمانه باقی بماند و باید نیرویی که این مأموریت را به عهده می گیرد در همان شب اجرای طرح وارد عمل نمود و دستور حرکت به آنها داد. ...»[٢]

[١] داوود ریاحی و مهدی مرندی، کارنامه توصیفی نبردهای نامنظم قرارگاه رمضان، (منتشرنشده)، فصل اول: چگونگی تأسیس ستاد جنگ های نامنظم (دوره اول).

[٢] گزیده اسناد عملیات والفجر٤، جلد١، مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ: پیشنهاد انجام عملیات نظامی در منطقه سیدصادق ازطرف نماینده روابط بین الملل در قرارگاه خاتم الانبیا، ص١٧٥.