و یا ماه های اول شکست ایران و سقوط جمهوری اسلامی و اسلام حتمی بود، که اکنون بر جهانیان خلاف آن ثابت شده است، خوب است چشم کوردلان را باز کند و از کارهای جنون آمیزی که تاکنون کرده اند و امروز جز حربه دروغ و گزاف چیزی برایشان به جای نمانده است، توبه کنند و در پیشگاه خدای متعال، اگر اعتقاد دارند، عذر تقصیر بخواهند و در پیشگاه ملت بزرگ ایران به جهالت و کوتاه اندیشی شان اعتراف کنند. اکنون علی رغم دروغ پردازی ها و عربده کشیدن ها، آنچه برای صدام مانده است شکست های پی درپی و جنایت های وحشیانه نسبت به مردم مرزنشین، به خصوص مناطق عرب نشین و کردنشین و همچنین دیگر شهرهای ایران و به شهادت رساندن زنان و کودکان و مردان بی گناه می باشد. و آنچه برای دشمنان اسلام و انقلاب، چه آنان که در رأس کشورهای کفر و دولت های الحادی هستند و چه آنهایی که به این دولت ها پناه برده اند، مانده است شایعه سازی های واضح البطلانی است که جز عده ای بی خبر از اوضاع ایران و منطقه کسی باور نمی کند.

بی تردید باید برای صدامیان و وابستگان آن در داخل کشور ثابت شده باشد که کمک های همه جانبه ابرقدرت ها و وابستگان به آنها و بوق های تبلیغاتی شبانه روزی آنان تاکنون به حال آنان مفید نبوده و پس از این نیز به خواست خداوند تعالی مفید نخواهد بود و اگر چشم خود را باز کنند، برای آنها واضح شده است که قدرت های بزرگ یعنی امریکا و شوروی از بی عقلی آنان استفاده نموده و می خواهند با دست آنان، ولو به احتمال بسیار ضعیف، در منطقه یا در ایران به خیال واهی خود، ناراحتی ایجاد کنند.

تمام این مسائل و رسوایی هایشان به خاطر آن است که اسلام و نفوذ معنوی آن را در توده های میلیونی مردم نشناخته اند و چشم و گوش خود را از شناخت حقیقت ها بسته اند. اینان آیا ندیده اند که در ظرف مدت کوتاهی جوانان غیور ایران در سایه معنویت اسلام از پرتگاه هایی که قدرت های نفت خوار و مفت خوار برای سقوط آنان ایجاد کرده بودند به صورتی معجزه آسا نجات یافته و به قله بلند ایمان و تعهد به اسلام صعود نموده اند و با شجاعت و شهامت کم نظیر بر کفر جهانی و عفلقیان تاخته و آنان را از کشور عزیز خود بیرون رانده اند و میهن اسلامی خود را از دست چپاولگران شرق و غرب نجات داده و تفاله های وابسته و پیوسته آنان را به جای خود نشانده اند و به عمر ننگین آنان خاتمه داده اند. و آیا تجربه چندساله کافی نیست تا این مدعیان قدرت و شناخت مسائل نظامی، سیاسی و تشکیلاتی را به خود آرد و از خواب غفلت بیدار کند، تا از وعده های پوچ ابرقدرت ها بازی نخورند و خود را آلت بی اراده دست آنان قرار ندهند؟

مضحک آن است که صدام در ملاقات با ارتشیان خود، که طعم تلخ شکست های خود را از جوانان شجاع ایران چشیده اند و از زاغه های مملو از اسلحه مدرن و مهمات بی پایان فرار نموده اند، گفته است ما امروز بیشتر از هر وقت دیگر مجهز به سلاح های پیشرفته هستیم و جنگ را تا سال ها