جبهه های جنگ رفته اند به اجرا درآوریم. ... با اجرای طرح لبیک یا خمینی تمام نیروها تخصص های رزمی شان مشخص می شود و ما خیلی راحت می توانیم با این افراد بعداً هر موقع احتیاج بود تماس بگیریم. تخصص اینها در پرونده هایی ثبت می شود و ما هروقت لازم داشتیم با مراجعه به پرونده افراد می توانیم تعداد نیروهای متخصص اعم از تک تیرانداز، توپچی، آر.پی.جی زن، راننده لودر و بولدوزر و امثال آن را برآورد کنیم و ثانیاً دیگر مشخص است که افراد چه آموزش های جدیدی را بایستی ببینند. پس از اجرای این طرح کلیه برادران که سازماندهی شده اند قبل از اجرای مانور آزادی قدس آموزش های جدیدی را خواهند دید.»

در روزهای بعد نیز اطلاعیه طرح لبیک یا خمینی و مانور آزادی قدس (که به گفته فرمانده کل سپاه قرار بود قبل از ٢٢ بهمن سال ١٣٦٢ اجرا شود)، به تناوب در روزنامه های کیهان، اطلاعات و جمهوری اسلامی منتشر می شد و سپاه پاسداران نیز اهتمام ویژه ای به اجرای این طرح داشت به گونه ای که فرمانده کل سپاه با سفر به مناطق مختلف سپاه و برگزاری جلسات متعدد با مسئولان این مناطق، از نزدیک روند اجرایی این طرح در نقاط مختلف کشور را پیگیری می کرد. از سوی دیگر، مسئولان سپاه و بسیج مناطق و استان ها در مصاحبه ها و سخنرانی های خود، استقبال مردم از این طرح را مطلوب ارزیابی می کردند.

شایان ذکر است تأثیرگذاری نیروهای جذب شده ازطریق این طرح، در جریان عملیات خیبر که در سوم اسفند ١٣٦٢ آغاز شد، نمایان شد؛ دراین زمینه محمد درودیان در شرح عملیات خیبر آورده است: «مسئله قابل توجه قبل از آغاز تک، حضور گسترده و وسیع نیروهای مانور قدس بود که پس از انجام مانور در مراکز مختلف تهران و استان ها، به طرزی چشمگیر وارد میدان های نبرد شده، به صورت قوای احتیاطی تحت امر یگان های عملیاتی سپاه پاسداران قرار گرفتند.»[١]

٦. تحویل هواپیماهای سوپراتاندارد به عراق، تهدیدات ایران و احتمال گسترش دامنه جنگ

هم زمان با پایان سومین سال جنگ عراق و ایران و آغاز سال چهارم این منازعه (دوره زمانی کتاب حاضر)، عراق هم در صحنه نبرد و هم ازنظر اقتصادی در وضعیت نامطلوبی قرار داشت. از بعد نظامی ارتش عراق که به دنبال سلسله عملیات های ایران از خاک این کشور عقب نشینی کرده و در حالتی انفعالی به سر می برد، هرلحظه ازسوی ایران تهدید می شد. ازنظر اقتصادی نیز صدور نفت، به عنوان مهم ترین منبع درآمدی این کشور، با بسته شدن خط لوله عبوری از خاک سوریه و انسداد راه دریایی به میزان قابل توجهی کاهش یافته بود. این در حالی بود که ایران همچنان به صادرات نفت خود ادامه می داد. در چنین وضعیتی - همان طورکه پیش تر ذکر شد - تصمیم گیران سیاسی و نظامی عراق برای فشار بر ایران، انهدام منابع اقتصادی این کشور به ویژه پایانه های نفتی ایران در

[١] محمد درودیان، همان، ص٨٦.