به نحوی که جمهوری اسلامی مورد سؤال واقع شود. از عملیات رمضان به بعد تا عملیات والفجر٢ تمام هم وغم دشمن از شرق، غرب، حکام مرتجع عرب و گروهک های داخلی که به عنوان اهرم فشار اینها عمل کرده اند و هدف عمده و نهایی آنها این بود که جنگ را با یک صلح تحمیلی به پایان برسانند. لذا هرکس دراین رابطه وظیفه ای داشت و کارهای خودش را خیلی خوب انجام می داد. یعنی تا مرحله مقدماتی، والفجر١ امیدوار بودند که موضوع دارد تمام می شود. صبر و آمادگی برای رفتن و لطف خدا این توطئه را به هم زد. یعنی ما در عملیات های والفجر٢ و والفجر٣ به راحتی توانستیم این را ثابت کنیم که به این شکل نیست. جمهوری اسلامی، نظامی نیست که در مرز خودش بخواهد جنگ را قیچی کرده و صلح نماید. از مجموعه حرکت هایی که غرب و شرق و حکام مرتجع منطقه و گروهک های داخلی انجام می دادند صدام بهره خوبی می برد. هنوز هم محور تبلیغاتی عراق این است! اما به شدت ضعیف شده است و آن این بود که جمهوری اسلامی به هیچ عنوان قادر نیست دیگر بیش از این پیشروی کند و من در سرزمین خودم به شدت و با استحکام از مردم خودم دفاع می کنم هر عملیاتی که جمهوری اسلامی علیه ما انجام دهد درنهایت شکست می خورد.»

قائم مقام فرماندهی کل سپاه در ادامه درمورد دورنمای جمهوری اسلامی ایران برای تداوم عملیات های والفجر گفت: «با اتکا به خدا با تلاش دشمن برای خنثی کردن آثار عملیات های زنجیره ای والفجر مقابله کرده و با اجرای والفجرهای آینده بر این سیاست دشمن خط بطلان می کشیم. اگر ما بتوانیم این کار را بکنیم حضور مردم در جبهه های جنگ بیشتر خواهد شد و خواسته های ما در عرصه بین المللی کوبنده تر و قابل مطالعه تر خواهند بود و حکام مرتجع منطقه از کمک به عراق دست خواهند کشید. وی در پایان این نشست افزود: «باید ان شاءالله عملیات های آینده را با اتکا به خدا و معنویت و ماه محرم، قاطع و کوبنده در محورهای مشخص شده شروع کنیم و ان شاءالله باید طوری عمل کنیم که در این عملیات ها موفق شویم. ... لذا باتوجه به این مسئله، مجموعه سپاه و ارتش نشستند و فکر کردند و طرح هایی را ترتیب دادند. این طرح ها درحقیقت چپ و راست همدیگر هستند و مجموعاً یک تصویر را به دنیا ارائه می دهند و آن این است که ما قصد جنگ نداریم. جنگ را تا به آنجایی ادامه بدهیم که صدام در این منطقه نباشند.»[١]

[١] سند شماره ١٢٧٩٩/پ ن مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ، پیشین، صص ٦ - ٤.