با همسایگان خود بر پایه های عدالت و احترام متقابل و عدم تجاوز و عدم دخالت در امور داخلی می باشد.» وی با اشاره به پاسخ های مثبت دولت عراق به پیام های قبلی کمیته صلح اسلامی، این دولت را علاقه مند به ادامه فعالیت کمیته مذکور برای برقراری صلح معرفی کرد و دولت ایران را متهم ساخت که «بر ادامه جنگ و کشتار و ویرانی اصرار داشته و می دارد ... [و] گوش های خود را دربرابر پیام های مخلصانه دعوت کننده به صلح می بندد.»[١]

این در حالی است که مقامات ایرانی از مخابره هرگونه پاسخی به احمد سکوتوره خودداری کرده اند. در چنین وضعیتی، ملک حسین پادشاه اردن، در مصاحبه ای با تلویزیون ژاپن از موضع ایران انتقاد کرد و گفت: «درحالی که عراق به منظور پایان دادن [به] جنگ تقریباً به تمام کوشش های میانجیگرانه پاسخ داده است، اما در مقابل ایران هیچ پاسخی دراین مورد نداده است.»[٢]

در همین حال، روزنامه فرانسوی لوموند در شماره امروزِ خود آگهی سازمانی موسوم به «کمیته صلح برای خاور نزدیک» را درج کرد که در آن ایران مقصر اصلی تداوم جنگ معرفی شده و رفتار و مواضع عراق مورد ستایش قرار گرفته است. این آگهی که به امضای عده ای از رجال سیاسی و برخی چهره های علمی و فرهنگی مشهور فرانسه رسیده است،[٣] تدوام جنگ را «نتیجه لجاجت و سرسختی یکی ازطرفین [ایران]» دانسته و ضمن تحسین موضع فرانسه در این جنگ، روش رهبران ایران را تقبیح کرده و از ملت ایران خواسته است که به این جنگ خاتمه دهند.

در قسمتی از این آگهی آمده است: «در ١٥ ژوئن ١٩٨٢ [٢٥ خرداد ١٣٦١]، پرزیدنت صدام حسین خاطرنشان ساخت که عراق کلیه قطعنامه های سازمان ملل را پذیرفته (خصوصاً قطعنامه ٥١٤ شورای امنیت) و نیروهای خود را به مرزهای بین المللی بازگردانیده است. در ٤ اکتبر ١٩٨٢ [١٢ مهر ١٣٦١]، سازمان ملل طی قطعنامه جدیدی طرفین را به یک آتش بس فوری فراخواند و از نیروهای متخاصم درخواست کرد تا به پشت مرزهای بین المللی عقب نشینی نموده و با هماهنگی با دبیرکل سازمان ملل، در مذاکرات شرکت نمایند. شورای امنیت نیز با خرسندی خاطرنشان ساخت که عراق دعوت به همکاری سازمان ملل را ازطریق اجرای قطعنامه های صادره پذیرفته است.»[٤]

[١] خبرگزاری جمهوری اسلامی، نشریه گزارش های ویژه، شماره ١٨١، ٢٦/٦/١٣٦٢، ص٢٤، رادیو صوت الجماهیر، ٢٥/٦/١٣٦٢.

[٢] خبرگزاری جمهوری اسلامی، نشریه گزارش های ویژه، شماره ١٨٢، ٢٧/٦/١٣٦٢، ص٥، قاهره - تانیوگ، ٢٦/٦/١٣٦٢.

[٣] اسامی برخی از امضاکنندگان این آگهی چنین است: روژه گارودی، سناتور میشل آلونگل، پرفسور برگ، ژان شاربونل وزیر سابق، ژان پی یر شوونمان وزیر مشاور سابق، سناتور مارسل دونی، برنارد فورنیه، ژان پی یر فوره نماینده مجلس، سناتور سیل گلده، ژرژ گورس وزیر سابق و نماینده مجلس، دانیل گوله نماینده مجلس، میشل گریمار، میشل حبیب دولونگل وزیر سابق، پرفسور ژوو، روژه کامف نویسنده و... .

[٤] اداره کل مطبوعات وزارت ارشاد اسلامی، بررسی مطبوعات جهان، شماره ٣٩٧، ١٠/٧/١٣٦٢، صص ٤٢ - ٤١، لوموند، ١٦ سپتامبر ١٩٨٣.