روزشمار جنگ ایران و عراق - مرکز اسناد و تحقیقات سپاه - الصفحة ١٤٧ - روزشمار جنگ شنبه ٥ شهریور ١٣٦٢ ١٨ ذیقعده ١٤٠٣ ٢٧ اوت ١٩٨٣

چیزی نبود، بلکه سهم همه گروه های دیگر نیز از آن روز که تحت رهبری امام خمینی بود سهم به کلی ناچیزی که به حساب اصلاً نمی شود آورد و این انقلاب ایران را فقط آن نیروهایی انجام دادند که تحت رهبری امام خمینی بودند و سایر نیروها دنبال انقلاب کشانده شدند.» کیانوری درباره نحوه عملکرد حزب متبوعش پس از پیروزی انقلاب نیز گفت: «با پیروزی انقلاب [از] این گفتار معروف امام ما اصلاً استفاده کردیم که در جمهوری اسلامی حتی کمونیست ها می توانند فعالیت آزادانه داشته باشند اگر توطئه نکنند. ما از این گفته استفاده کردیم و فعالیت علنی خودمان را در ایران آغاز کردیم.»

کیانوری در ادامه سخنان خود با اشاره به محورهایی که پیش از این به عنوان اساس جرائم حزب توده معرفی کرده بود، اضافه کرد: «من در گفتار سابق خودم شش محور بااهمیت را یادآوری کردم و اعتراف کردم که طبق این شش محور، ما آن چنان جرم هایی را مرتکب شدیم که همه اش و لااقل اکثریت مطلقش در خیانت بوده است به جمهوری اسلامی ایران و به انقلاب ایران و حالا بایستی بگویم که تنها این شش محور نبود، ما در محورهای دیگر هم این جرم ها را مرتکب شدیم؛ مثلاً اگر من بخواهم کوتاه بکنم صحبت را با مطالب خروج ارز از ایران که ازطرف دولت جمهوری اسلامی ایران قدغن شده بود، عمل کردیم.»

دبیر اول حزب توده سپس عملکرد حزب توده در قبال جنگ ایران و عراق را چنین تشریح کرد: «وقتی که جنگ شروع شد، ما با تمام نیروی خودمان علیه این جنگ آمدیم؛ یعنی برای سرکوب کردن این جنگ تبلیغ کردیم، عمل هم کردیم. افراد ما فرستادیمشان به جبهه و کوشش کردیم در بسیج شرکت بکنند.» وی سپس با اشاره به آگاه شدن حزب توده ازطریق شوروی از ماجرای دیدار بختیار با صدام در بغداد و پیشنهاد صدام به بختیار درمورد تشکیل دولت آزاد در ایران به دنبال حمله قریب الوقوع عراق به خوزستان و درنهایت به رسمیت شناخته شدن دولت مذکور ازطرف کشورهای عربی منطقه و سپس امریکا، هدف عراق را براندازی جمهوری اسلامی ایران دانست و اذعان کرد که حزب توده انتظار داشت که «اتحاد جماهیر شوروی که جمهوری اسلامی ایران را یک کشور ضدامپریالیستی ارزیابی می کرد، رسماً این را اعلام می کرد و ادعا می کرد که از جمهوری اسلامی پشتیبانی می کند، در شورای امنیت لااقل این تجاوز را محکوم بکند»؛ درحالی که بنا به گفته کیانوری، اتحاد شوروی تا زمانی که ایران در موضع دفاعی قرار داشت، اعلام بی طرفی کرد، ولی به دنبال آغاز پیروزی های بزرگ ایران و آزادسازی سرزمین های اشغالی این کشور، «صدور اسلحه شوروی به عراق یا ازنو آغاز و یا تشدید شد. این اسلحه، اسلحه ای است که نمونه هایش را ما می بینیم. اسلحه ای است که فقط دفاعی نیست، امثال موشک های بزرگی است که در دزفول و جاهای دیگری ما نمونه هایش را دیده ایم که چه جنایاتی را انجام می دهند، یعنی عملاً شوروی در این مرحله از مقطع زمانی در کنار صدام و در کنار پشتیبانان صدام ... قرار می گیرد.»