تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٦٢

تكميل نعمتهاى بهشتى اين نعمت بزرگ به" مطيعان" ارزانى مى‌گردد، و آنها علاوه بر همه افتخارات، همنشينانى همچون پيامبران و صديقان و شهيدان و صالحان خواهند داشت.

شايد نياز به تذكر نداشته باشد كه معاشرت مطيعان با اين طوائف چهارگانه مفهومش اين نيست كه آنها در مقام و مرتبه از هر جهت برابر و مساويند بلكه در عين معاشرت با يكديگر هر كدام سهم خاصى (طبق مقام خود) از مواهب و الطاف خداوند دارند، همانطور كه فى المثل درختان و گلها و گياهان يك باغ در عين اينكه گرد هم هستند و از نور آفتاب و باران بهره مى‌برند، بهره‌هاى آنها همانند ارزش- هاى آنها يكسان نيست.

سپس در آيه بعد براى بيان اهميت اين امتياز بزرگ (همنشينى با برگزيدگان) مى‌فرمايد:" اين موهبتى است از ناحيه خدا، و او از حال بندگان و نيات و شايستگيهاى آنها آگاه است" (ذلِكَ الْفَضْلُ مِنَ اللَّهِ وَ كَفى‌ بِاللَّهِ عَلِيماً). البته" ذلك" كه اسم اشاره بعيد است در اين گونه موارد براى اهميت و علو مقام به كار مى‌رود.

*** و ما هم از آيه فوق الهام گرفته و مى‌گوئيم سپاس پروردگار را كه با آن همه عوائقى كه در راه انجام كارهاى مثبت وجود دارد، به فضل الهى جلد سوم تفسير نمونه در اينجا به طرز شايسته‌اى پايان يافت‌ ذلِكَ الْفَضْلُ مِنَ اللَّهِ وَ كَفى‌ بِاللَّهِ عَلِيماً! بار الها! نيات ما را پاك و اعمال ما را پرثمر و خالص براى ذات پاكت گردان.

پايان جلد سوم تفسير نمونه‌