تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤١٢ - ترجمه

چنان كه مى‌فرمايد:

إِنَّ الْحَسَناتِ يُذْهِبْنَ السَّيِّئاتِ‌:

" كارهاى نيك آثار پاره‌اى از گناهان را از بين مى‌برد" (هود- ١١٤).

٣- شفاعت كه شرح آن در جلد اول تفسير نمونه صفحه ١٦٠ گذشت.

٤- پرهيز از گناهان" كبيره" كه موجب بخشش گناهان" صغيره" مى- گردد همانطور كه شرح آن در ذيل آيات ٣١ و ٣٢ از همين سوره گذشت.

٥- عفو الهى كه شامل افرادى مى‌شود كه شايستگى آن را دارند، همانطور كه در آيه مورد بحث بيان گرديد.

مجددا يادآورى مى‌كنيم كه عفو الهى مشروط به مشيت او است و به اين ترتيب يك مسئله عمومى و بدون قيد و شرط نيست، و مشيت و اراده او تنها در مورد افرادى است كه شايستگى خود را عملا به نوعى اثبات كرده‌اند، و از اينجا روشن مى‌شود كه چرا شرك قابل عفو نيست، زيرا مشرك ارتباط خود را از خداوند بكلى بريده است و مرتكب كارى شده كه بر خلاف تمام اساس اديان و نواميس آفرينش است.

[سوره النساء (٤): آيات ٤٩ تا ٥٠]

أَ لَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ يُزَكُّونَ أَنْفُسَهُمْ بَلِ اللَّهُ يُزَكِّي مَنْ يَشاءُ وَ لا يُظْلَمُونَ فَتِيلاً (٤٩) انْظُرْ كَيْفَ يَفْتَرُونَ عَلَى اللَّهِ الْكَذِبَ وَ كَفى‌ بِهِ إِثْماً مُبِيناً (٥٠)

ترجمه:

٤٩- آيا نديدى آنهايى را كه خودستايى مى‌كنند (اين خودستائيها بى ارزش است) ولى خدا هر كس را بخواهد ستايش مى‌كند و كمترين ستمى به آنها نخواهد شد.

٥٠- ببين چگونه به خدا دروغ مى‌بندند و همين گناه آشكار (براى مجازات آنان) كافى است.