تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١١٩ - محتوى و فضيلت سوره ا لم نشرح

سوره و الضحى هنگامى نازل شد كه رسول خدا از ايذاء كفار ناراحت بود و در محنت و اندوه بسر مى‌برد در حالى كه دومى وقتى نازل شد كه پيغمبر خوشحال و شادمان بود اين دو چگونه با هم جمع مى‌شود [١] ولى اين استدلال عجيبى است چرا كه هر دو سوره سخن از زندگى گذشته پيغمبر مى‌گويد و اين در حالى بود كه بسيارى از مشكلات را پشت سر نهاده و قلب پاك او غرق اميد و سرور بوده است هر دو سوره از مواهب الهى سخن مى‌گويد و گذشته سخت و پر محنت را يادآور مى‌شود تا مايه تسلى خاطر پيامبر و اميدوارى بيشتر و كاملتر گردد.

به هر حال پيوند نزديك محتواى اين دو سوره چيزى نيست كه قابل شك و ترديد باشد نظير همين معنى در سوره فيل و قريش نيز خواهد آمد انشاء اللَّه در اينكه اين سوره (ا لم نشرح) در مكه نازل شده يا مدينه از بيانات فوق روشن مى‌شود كه در مكه نازل شده است ولى با توجه آيه‌ وَ رَفَعْنا لَكَ ذِكْرَكَ‌: ما نام تو را بلند كرديم بعضى معتقدند كه در مدينه نازل شده است در آن زمان كه آوازه اسلام و پيامبر همه جا را گرفته بود ولى انصاف اين است كه اين دليل قانع كننده نمى‌باشد زيرا پيغمبر اكرم ص با تمام مشكلاتى كه در مكه داشت بلند آوازه بود و در تمام محافل سخن از قيام و رسالت و دعوت او بود و به وسيله اجتماع سالانه حج اين آوازه به ساير مناطق حجاز مخصوصا مدينه رسيد.

در فضيلت تلاوت اين سوره در حديثى از پيغمبر اكرم ص مى‌خوانيم كه فرمود:

من قرأها اعطى من الاجر كمن لقى محمدا (ص) مغتما ففرج عنه:

" هر كس اين سوره را بخواند پاداش كسى را دارد كه محمد ص را غمگين ديده و اندوه را از قلب او زدوده است" [٢]

[١] تفسير فخر رازى جلد ٣٢ صفحه ٢.

[٢] مجمع البيان جلد ١٠ صفحه ٥٠٧.