تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٦٥ - ٢- تظاهر و ريا يك بلاى بزرگ اجتماعى

زمان تخبث فيه سرائرهم، و تحس فيه علانيتهم، طمعا فى الدنيا لا يريدون به ما عند ربهم، يكون دينهم رياء، لا يخالطهم خوف، يعمهم اللَّه بعقاب فيدعونه دعاء الغريق فلا يستجيب لهم!:

" زمانى بر مردم فرا مى‌رسد كه باطنهاى آنها زشت و آلوده مى‌شود، و ظاهرشان زيبا، به خاطر طمع در دنيا اين در حالى كه علاقه‌اى به پاداشهاى پروردگارشان ندارند، دين آنها ريا مى‌شود، و خوف خدا، در دل آنها وجود ندارد، خداوند همه آنها را به عذاب سختى گرفتار مى‌كند، و هر قدر خدا را مانند شخص غريق بخوانند هرگز دعايشان مستجاب نمى‌شود" [١] ٢- در حديث ديگرى از امام صادق ع مى‌خوانيم كه به يكى از يارانش به نام" زراره" فرمود.

من عمل للناس كان ثوابه على الناس يا زراره! كل رياء شرك!:

" كسى كه براى مردم عمل كند ثوابش بر مردم است، اى زراره! هر ريايى شرك است"! [٢] ٣- در حديث ديگرى از پيامبر اكرم ص آمده است:

ان المرائى يدعى يوم القيامة باربعة اسماء: يا كافر! يا فاجر! يا غادر! يا خاسر! حبط عملك، و بطل اجرك، فلا خلاص لك اليوم، فالتمس اجرك ممن كنت تعمل له!:

تفسير نمونه ؛ ج‌٢٧ ؛ ص٣٦٥

شخص رياكار در روز قيامت با چهار نام صدا زده مى‌شود: اى كافر! اى فاجر! اى حيله‌گر! واى زيانكار! عملت نابود شد، و اجرت باطل گشت، امروز هيچ راه نجاتى ندارى، پاداش خود را از كسى بخواه كه از براى او عمل كردى"! [٣]

[١]" اصول كافى" جلد ٢ باب الرياء حديث ١٤.

[٢]" وسائل الشيعه" جلد اول صفحه ٤٩ (ذيل حديث ١١).

[٣]" وسائل الشيعه" جلد اول صفحه ٥١ (ذيل حديث ١٦).