تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٢٢ - ٢- حرص بر جمع مال

فيدعه لمن يعمل به فى طاعة اللَّه او فى معصيته‌

:" اين در باره كسى است كه مالى را وامى‌گذارد و به خاطر بخل، در راه طاعت الهى انفاق نمى‌كند، سپس مى‌ميرد و آن را براى كسى مى‌نهد كه در طاعت الهى يا در معصيتش مصرف مى‌كند".

سپس امام ع افزود اگر در طريق اطاعت خدا صرف كند آن را در ميزان عمل ديگرى مى‌بيند و حسرت مى‌خورد، چرا كه مال مال او بوده، و اگر در معصيت الهى صرف كند سبب تقويت او شده تا گناه كند (و باز عقوبت و حسرتش متوجه او است) [١] آرى موضعگيرى انسانها در برابر اموال مختلف است گاه از آن بت خطرناكى مى‌سازند و گاه وسيله سعادت بزرگى.

اين سخن را با حديث پر معنايى از" ابن عباس" پايان مى‌دهيم، او مى‌گويد:

ان اول درهم و دينار ضربا فى الارض نظر اليهما ابليس فلما عاينهما اخذهما فوضعهما على عينيه، ثم ضمهما الى صدره، ثم صرخ صرخة، ثم ضمهما الى صدره، ثم قال: انتما قرة عينى! و ثمرة فؤادى ما ابالى من بنى آدم اذا احبوكما ان لا يعبدوا وثنا! حسبى من بنى آدم ان يحبوكما:

" هنگامى كه نخستين سكه درهم و دينار در جهان زده شد ابليس نگاهى به آنها افكند وقتى آنها را تماشا كرد آن دو را گرفت و بر چشمانش گذاشت، سپس برداشت و به سينه‌اش چسباند! بعد فرياد عاشقانه‌اى كشيد! دگر بار به سينه‌اش چسباند، سپس گفت: شما (خطاب به درهم و دينار) نور چشمان منيد و ميوه دل من! اگر انسانها شما را دوست دارند براى من مهم نيست كه بت‌پرستى نكنند. همين كه شما را دوست دارند براى من كافى است" (چرا كه شما برترين بت هستيد) [٢]

[١]" همان مدرك" حديث ٢٠.

[٢]" همان مدرك" صفحه ١٣٧ حديث ٣.