تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٦٣ - تفسير آيا نمىدانى خدا همه اعمالت را مىبيند؟

١٠- بنده‌اى را به هنگامى كه نماز مى‌خواند (آيا مستحق عذاب الهى نيست)؟

١١- به من خبر ده اگر اين بنده بر طريق هدايت باشد، ١٢- يا مردم را به تقوا دستور دهد (آيا نهى كردن او سزاوار است؟).

١٣- به من خبر ده اگر (اين طغيانگر) تكذيب حق كند و به آن پشت نمايد (چه سرنوشت دردناكى خواهد داشت؟).

١٤- آيا او نمى‌داند كه خداوند همه اعمالش را مى‌بيند؟!

تفسير: آيا نمى‌دانى خدا همه اعمالت را مى‌بيند؟

در تعقيب آيات گذشته كه در آن اشاره به نعمتهاى مادى و معنوى پروردگار نسبت به انسان شده بود، و لازمه يك چنين نعمت گسترده‌اى سپاسگزارى انسان و تسليم او در برابر خداوند است، در آيات مورد بحث مى‌فرمايد:" چنين نيست كه نعمتهاى الهى روح شكرگزارى را هميشه در انسان زنده كند، بلكه او مسلما طغيان مى‌كند" ... (كَلَّا إِنَّ الْإِنْسانَ لَيَطْغى‌) [١]

[١] طبق آنچه در بالا آورده‌ايم" كلا" براى ردع است نسبت به چيزى كه لازمه مضمون آيات گذشته مى‌باشد، بعضى نيز آن را به معنى" حقا" گرفته‌اند، كه براى تاكيد مى‌باشد.

[٢] جمله" أَنْ رَآهُ اسْتَغْنى‌" مفعول لاجله است، و در تقدير لان ... مى‌باشد، و رؤيت در اينجا به معنى علم است و لذا دو مفعول گرفته، اين احتمال نيز وجود دارد كه به معنى رؤيت حسى باشد، و" استغنى" به منزله" حال" بوده باشد.