برخلاف دعوت انبیاء خداست و برخلاف دعوت خداست که شما را دعوت به اتحاد همگانه مى‌کند. گروه‌هائى که در ایران الان هم اظهار موجودیت مى‌کنند و در یکى، دو روز سابق هم اظهار موجودیت کردند، اینها همان‌ها هستند که ادعا مى‌کنند ما فدائى خلقیم و ما براى خلق مى‌خواهیم فعالیت کنیم و تبلیغ کنیم، مى‌بینید که اینها در جبهه‌ها هرگز حاضر نیستند و در داخل جبهه‌ها هرگز نیامده‌اند، و در پشت جبهه‌ها به کارشکنى براى عزیزان ما که در جبهه‌ها مشغول نبرد هستند، مشغول فعالیتند. اینها از اسلام جدا هستند و از انسانیت هم جدا هستند و از خلق هم جدا هستند و دشمنان خلقند که به اسم فدائى خلق خودشان را محسوب کردند و همان حیله‌اى است که ابر قدرت‌ها براى تحت ستم قرار دادن ملت‌ها حتى ملت‌هاى خودشان به کار مى‌برند، که ما با توده‌هاى مردم رفیق هستیم و با اسم رفیق به توده‌هاى مردم اسم‌گذارى مى‌کنند و خودشان را رفیق مى‌دانند، لکن دشمن آنها هستند. طرفین شرق و غرب با انسان‌ها مخالفند و جز به آن چیزى که مربوط به خودشان هست و مربوط به قدرت خودشان هست، به چیز دیگر فکر نمى‌کنند.

شما مقایسه کنید بین سران کشورهاى قدرتمند با سرانى که در اسلام بودند و در صدر اسلام قدرتشان از اینها هم بیشتر بود، ببینید فرق از کجا تا کجاست، ببینید حکومت اسلام چه حکومتى است و حکومت غیر اسلام چه حکومتى مع‌الاسف نگذاشتند قدرت‌هاى شیطانى که اسلام پیاده بشود، نگذاشتند که چهره اسلام آنطورى که هست نمایش پیدا کند. اسلام از ابتدا غریب بود و حالا هم غریب است. الان هم که شما ملت ایران و شما سربازان عزیز ایران مى‌خواهید اسلام را در ایران زنده کنید و جاوید کنید، مى‌بینید که تمام قدرت‌ها تقریباً، اکثر قریب اتفاق قدرت‌ها با شما مخالفت مى‌کنند، در هر اجتماعى که باشند شما را محکوم مى‌کنند. الان که شما با این جنگى که ابتلا به آن پیدا کردید و آنها به شما حمله کردند و صدام هجوم کرد به مملکت ما، الان هم که مى‌بینید که این امر واضحى است که دولت فاسد صدام به این ملت ما تهاجم کرد و اینقدر از جوان‌هاى ما را کشت و اینقدر از اطفال و جوان‌ها و پیرها و زن‌هاى ما را قتل عام کرد، باز هم وقتى که در کنفرانس طائف مى‌نشیند، تمامش اظهار مظلومیت است و یکى نیست به او در آن جمع بگوید که تو هجوم کردى نه ایران. کنفرانسى که از کشورهاى مختلف جمع شدند و با هم نشستند و عقد پیمان بستند که به ضد اسلام و ضد مصالح اسلامى با اسم اسلام قیام کنند. بسیارى از آنها را همه شما و ما مى‌شناسیم که در طول مدت سلطنت‌شان یا ریاست جمهوریشان با ملت‌هاى خودشان چه کردند و با اسلام چه کردند و با صهیونیسم چقدر همراه بودند، در عین حال در یک مجمعى جمع شوند و در آن مجمع آن شخص براى آنها صحبت مى‌کند و مورد تأیید بسیارى از آنها مى‌شود. ادعاها زیاد است، لکن واقعیت‌ها برخلاف ادعاهاست. زیادند اشخاصى که از اسلام دم مى‌زنند، لکن وقتى که به عملشان رسیدگى مى‌شود صدرصد مخالف اسلام است. زیادند اشخاصى که از ملت و از ملیت دم مى‌زنند، لکن وقتى که به قدرت مى‌رسند برخلاف ملت و برخلاف ملیت عمل مى‌کنند. این بختیار بود که همه دیدید، از جبهه ملى بود و جزء ملى گرایان و دیدید که با ملت چه کرد و اگر چنانچه قدرت‌هاى شما جلوى او را نگرفته بود، چه مى‌کرد. از