این معنا نداشتند. از خود فانى شدن و در مقصد باقى ماندن، همین معناست، همین بود که در ایران شد و شما از خود هجرت کردید و به خدا پیوستید و خود را فراموش کردید و این فراموشى از خود، این مقدمه براى کمال انسان است، باید همه بدانند و دولتمردان بیشتر بدانند که تا در خود فرو مى‌روند انسان نیستند، وقتى که خود را فراموش کردند و در مقصد عالى انسانى فرو رفتند، انسان بزرگند و همه موجودات اینطور هستند و همه انسان‌ها اینطور هستند و این غایت خلقت است و غایت مقصد انبیا هست.

امسال از تشریفات نوروز کم کنید

برادران من! عزیزان من! توجه کنید و همه ملت، سرتاسر کشور توجه کنند که ما امروز در یک موضع حساس واقع هستیم. ما امروز تمام قدرت‌هاى دنیا به ضد ما قیام کرده‌اند و توطئه‌ها از هر طرف متوجه به ما شده است، در داخل و در خارج. و شما اگر چنانچه توجه به این معنا بکنید و همه ملت ما توجه به این معنا بکنند، مى‌دانند که اگر بخواهند آزاد باشند و اگر بخواهند مستقل باشند و اسیر نباشند، باید همه آنها از آن مقاصد شخصى که دارند ولو با یک مدت کمى بگذرند تا اینکه این توطئه‌ها از بین برود و همه مقصد واحد داشته باشند. و آنهائى که در رأس هستند بیشتر مکلفند و ماهائى که در اینجا هستیم هم مکلف هستیم و من یک جهتى هم مى‌خواهم تذکر بدهم و آن اینکه شما مى‌دانید که الان ما جوان‌هایمان در مرزها آنقدر فداکارى دارند مى‌کنند و ما چقدر جوان دادیم از دست و چقدر معلول داریم و چقدر مبتلا داریم و چه خانواده‌هائى از منزل‌هاى خودشان بیرونشان کردند و الان در اطراف کشور هستند و هر شهرى، نمى‌شود گفت که در یک شهرى چندین جوان از آن شهید نشده است یا معلول نشده است. در یک همچو مصیبتى که بر ما وارد شده است و البته مصیبتى است که دنبال آن انشاءالله همه بزرگى‌ها و همه بزرگوارى‌ها براى ملت ما خواهد بود، لکن من مى‌خواهم تقاضا کنم از تمام کسانى که در ایام عید - به اصطلاح خودشان - نوروز مى‌خواهند تشریفات داشته باشند امسال این تشریفات را کم کنند، یا نکنند. انصاف نیست که خانواده‌هاى زیادى مصیبت برایشان وارد شده است، جوان‌ها را دادند و معذلک با آن قدرت ایستاده‌اند، انصاف نیست که آنها، خانواده‌ها در مصیبت باشند و دیگران در عشرت. انسانیت اقتضاى این را مى‌کند، اسلامیت اقتضاى این را مى‌کند، انصاف اقتضاى این را مى‌کند که ما کارى نکنیم که در قلب این مادرها، در قلب این خواهرها، در قلب این پدرهائى که جوان‌هاى خودشان را از دست داده‌اند یک آزردگى ایجاد کنیم. اگر بنا باشد که ما و کسانى که مى‌خواهند در ایام عید خداى نخواسته یک تشریفاتى زیادى و یک کارهاى زیادى که مناسب بوده است پیشتر با عید، حالا انجام بدهند، یک قدرى توجه بکنند ببینند که اگر خود آنها مبتلا بوده اند به داغ یک جوانى و همسایه آنها در عشرت بود به آنها چه مى‌گذشت. شما بدانید که برادرهاى شما، فرزندان این ملت، برادرهاى افراد این ملت، داغدیده هستند، جوان داده هستند و مصیبت کشیده، هر چه هم شجاع باشند و هستند، معذلک مصیبت جوان است. شما توجه کنید که در نزدیکى شما، در شهر شما پنجاه نفر جوان مرده و عائله‌هاى زیاد، مصیبت دیده هستند و شما در بازار بروید و چیزهائى