صحیفه نور - خمینی، روح الله - الصفحة ١٤٠
بخواهید اداره بکنید، اگر همفکر نباشید، اگر همت همه اداره این نباشد، اگر همه در فکر مردم باشید، آنها عباد خدا هستند، بندههاى خدا هستند اینهائى که در مرزها دارند کشته مىشوند و اینهائى که گرفتار اوضاع جنگ هستند و اینهائى که آواره شدند و در این زمینها و در این چادرهاى بى همه چیز دارند زندگى مىکنند. اینها بندههاى خدا هستند و از ماها از من افضلند و محتمل است که از شماها هم افضل باشند چرا ما به فکر آنها نباشیم؟ فکر نجات امت نباشیم؟ چرا یک ذره از آن چیزى که در دل انبیا بود در دل ما نباشد ولعلک باخع نفسک شاید تو مىخواهى خودت را هلاکت کنى! غصه مىخورد از بس براى این مردم، غصه پیغمبر براى این کفار بود، این کفار، غصه مىخورد که اینها نمىفهمند دارند چه مىکنند، اینها دارند براى خودشان جهنم مىسازند. چرا ما یک ذرهاى، یک بارقه کوچکى از این نفسهاى مطمئنه شریف در قلبمان نباشد که براى این امت کار بکنیم نه براى خودمان؟ اگر همه کوشش کنید که براى امت کار بکنید همه چیز اصلاح مىشود، همه ما بناىمان بر این باشد که این سال جدید انشاء الله که به خیر برایتان باشد. بیایید به فکر این باشیم که ما براى این امت هر کارى مىخواهیم بکنیم، این مقام را براى امت خرج کنیم این پست را براى امت بگیرم. اگر این مطلب حاصل بشود، ولو به یک مرتبه نازلش هم باشد، این سال جدید سال صلح و سال صفا واقع مىشود. و من امیدوارم که خداوند دست ما را بگیرد و ما را به وظایف خودمان آشنا کند و عیوب نفسانى ما را به ما بفهماند و راه نجات از آن نفسانیات را به ما هدایت کند.
والسلام علیکم و رحمة الله و برکاته