البته در این سالى که به ما گذشت ماجراهاى زیاد، گرفتارى‌هاى زیاد براى ملت ما رخ داد ولى من به نظرم مى‌رسد تا گرفتارى‌ها نباشد، سختى‌ها نباشد، جنگ‌ها نباشد و کشتار دادن‌ها و سایر اثرات آن نباشد، انسان از آن خمودى و از آن راحت طلبى که در ذاتش هست بیرون نمى‌آید. البته جنگ و لو احق آن بسیار ناگوار بود براى ملت ما لکن درازاى او جوان‌هاى ما آنهائى که در جبهه‌ها مى‌گذرانند و مردمى که جنگ را لمس مى‌کنند، آنچنان مقاومتى از خودشان به خرج دادند که متوقع نبود، و این از برکات زحمت‌ها و ناگوارى‌ها و جنگ ولو احق جنگ بود. اگر در یک رژیم هائى که ملت شرکت نداشتند با دولت در همه امور و حاضر در صحنه نبودند در همه گرفتارى‌ها و زحمت‌ها، جنگى واقع مى‌شد، فقط در یک کنارى بود، بدون اینکه تحرکى از خود ملت و جوان‌هایى که احتیاج به تحرک دارند واقع مى‌شد و این جنگ بى‌فایده بود. و اما امروز که تمام ملت ما نه فقط جوان‌ها و آنهائى که در جبهه‌ها هستند، بلکه پیرمردها و پیرزن‌ها و دختر بچه‌هاى نابالغ در صحنه گرفتارى‌ها و در صحنه جنگ حاضرند و همه خود را در جبهه مى‌بینند. من وقتى که در تلویزیون مى‌بینم این بانوان محترم را که اشتغال دارند به همراهى کردن و پشتیبانى کردن از لشکر و از قواى مسلح ارزشى براى آنها در دلم احساس مى‌کنم که براى کسى دیگرى نمى‌توانم اینطور ارزش قائل بشوم. آنها کارهائى که مى‌کنند یک کارهائى است که دنبالش توقع اینکه یک مقامى داشته باشند یا یک پستى را اشغال کنند یا یک چیزى را از مردم خواهش کنند هیچ این مسائل نیست، بلکه سربازان گمنامى هستند که در جبهه‌ها باید گفت مشغول به جهاد هستند و ما اگر فایده‌اى از این جمهورى اسلامى نداشتیم، الا همین حضور ملت به همه قشرهایش در صحنه و نظارت همه قشرها در امور همه، این یک معجزه‌اى است که جاى دیگر من گمان ندارم تحقق پیدا کرده باشد و این یک هدیه الهى است که بدون اینکه دست‌هاى بشر در آن دخالت داشته باشند، خداى تبارک و تعالى به ما اعطا فرموده است. و ما باید قدر این نعمت را بدانیم و اقتدا کنیم به این زن‌ها و بانوان و بچه‌هاى پشت جبهه و آنهائى که در خود شهرهاى مخروبه نیمه مخروبه حاضرند. ماها باید از اینها اخلاق اسلامى و ایمان و توجه به خدا را یاد بگیریم. ماها