مسأله تبلیغات یک امر مهمى است که مى‌شود گفت که در دنیا در رأس همه امور قرار گرفته است و مى‌توان گفت که دنیا بر دوش تبلیغات است و مع‌الاسف ما در این دوره کوتاه نتوانستیم به این امر، درست قیام کنیم. البته مشکلاتى که از اول در داخل کشور داشتیم و مشکلاتى که از خارج براى ما پیش آوردند، مانع شد و یک مقدار هم اهمال‌هایى در این امر شد. دیگران مشغول تبلیغ شدند، چه قدرت‌هاى بزرگ و چه وابستگان به آنها تبلیغات بر ضد ما کردند و تا آن مقدار که مى‌توانستند و مى‌خواستند، این جمهورى اسلامى را بر غیر آن جهتى که دارد معرفى کردند. من یک مطلبى را عرض کنم که ببینید وضع تبلیغات حتى در زمان‌هاى سابق هم چه بوده. یک نفر از یک شاعرى، به طورى که نقل مى‌شود، پرسیده که اشعرالشعرا کیست، گفته بود که بیائید تا من به شما نشان بدهم اشعرالشعرا را، برده بودش در خانه خودشان و دیده بود آن مرد که یک آدم بسیار کثیفى نشسته و پستان یک بزى را در دهان گرفته و از او شیر مى‌خورد. آن شخص که این را آورده بود گفته بود که این پدر من است. اشعرالشعرا آن است که، این پدرى که از شدت بخل شیر را نمى‌دوشد که مبادا یک قطره‌اى در کاسه بماند، مستقیماً از پستان این بز مى‌خورد و وضع جهات دیگرش هم که مى‌بینید، اشعرالشعرا این است که در سال‌هاى طولانى فخر بر این پدر کرده و به خورد مردم داده است که این مثلاً صحیح است و کذا. تبلیغات بر ضد ما وضعش این است که متاهایى که دارند و آن متاع‌ها برخلاف انسانیت است، برخلاف عقل است، برخلاف قراردادهاى بین‌المللى است، لکن آنها با تبلیغ‌شان آن متاع فاسد را در دنیا معرفى کرده‌اند به اینکه یک متاع کذاست. شما مى‌دانید که این انقلاب بهترین انقلاب‌ها و بزرگترین انقلاب‌ها بوده است از حیث محتوا. محتواى این انقلاب، اسلام و اخلاق اسلامى و اخلاق انسانى و تربیت انسان‌ها بر موازین انسانیت بوده است، بنابراین است که به واسطه این انقلاب، متحول بشوند یک انسان‌هائى که در رژیم سابق به آن وضع بودند به یک انسان‌هایى که در صدر اسلام و در رکاب رسول اکرم مشغول فداکارى یا ترویج احکام بودند بشود، لکن ما این متاع خودمان را نتوانستیم عرضه کنیم، آنها باطل خودشان را عرضه کردند به دنیا به صورت حق، و متاع‌هاى فاسد خودشان را به دنیا عرضه کرده‌اند به صورت متاع خوب و متاع خوب ما را عرضه کردند به دنیا