راجع به روزنامه و سایر مطبوعات، رادیو و تلویزیون مکرراً صحبت‌هائى کرده‌ام، لکن تذکر و موعظه تکرارش مؤثر است. یکى از امورى که حتى در امراض مؤثر است تلقین است که مریض به خودش و یا دیگرى به او تلقین کند که خوب مى‌شوى، این وقتى مکرر شد در نفس انسان اثر مى‌گذارد. در موعظه هم همین طور است، انسان باید هم خودش را موعظه کند و هم در معرض موعظه واقع بشود. هیچ انسانى نیست که محتاج به موعظه نباشد منتها انسان‌هاى بالا واعظشان خداست و انسان‌هاى بعد واعظشان آنها هستند تا برسد به آخر، تا برسد به ما. ما خودمان احتیاج به موعظه داریم و موعظه چندین ساله در خود من باز تأثیر بسزا نکرده است. من باید اعتراف کنم که در عین حالى که آقایان را موعظه مى‌کنم و حالا مسائل روز را و قدیم مسائل اخلاقى را، معذلک در خود من آنطور که باید تأثیر کند، تأثیر نکرده است. این براى این است که در باطن انسان، شیطان بزرگى است که ایستاده است تا انسان را به هلاکت برساند، تمام همش این است که انسان را بدون ایمان از اینجا بیرون کند و ما از گرفتارى به این عواقب سوء به خدا پناه مى‌بریم. موعظه من به شما آقایان این است که شما و ما همه در محضر خدا هستیم همین جا که نشسته‌ایم و با هم صحبت مى‌کنیم محضر خداست. همه پیش چشم خدا هستیم. همه در علم خدا هستیم. خدا در همه جا حضور دارد. و هو معکم اینما کنتم آن کسى که مسؤولیت را به عهده ما گذاشته است حاضر است، پس با آن کسى که حاضر است نباید مخالفت کنیم.

مسؤولیت بزرگ شما قلم‌هائى است که در دست شماست‌

مسؤولیت بزرگ شما امروز قلم هائى است که در دست شماست. اداره شما مثل یک اداره دولتى نیست که هر چه در آن واقع شود در همانجاست، مگر گاهى به مردم بگویند، اما قلم‌ها اگر لغزش پیدا کنند یک ملت را لغزاند. رادیو تلویزیون دستگاهى است که اگر فاسد باشد یک ملت را فاسد مى‌کند. الان همه رادیو را گوش و تلویزیون را نگاه مى‌کنند. معصیتى اگر اتفاق بیفتد، در محضر همه مردم است. اگر خداى نخواسته قلم‌هاى شما بلغزد و از تعهدى که براى خداى تبارک و تعالى باید داشته باشید غفلت بکنید اینجور نیست که تنها به شما و دوستان و هم مذهب و هم دین شما ضرر بزند،