تزکیه نباشد تعلیم کتاب حکمت میسور نیست. باید تزکیه بشود نفوس از همه آلودگى‌ها که بزرگترین آلودگى عبارت است از آلودگى نفس انسان و هواهاى نفسانیه که دارد. مادامى که انسان در حجاب خود هست مى‌تواند این قرآن را که نور است و به حسب فرمایش خود قرآن نور است، نور را کسانى که در حجاب هستند و پشت حجاب‌هاى زیاد هستند مى‌توانند ادراک کنند، گمان مى‌کنند که مى‌توانند، لکن نمى‌توانند. تا انسان از حجاب بسیار ظلمانى خود خارج نشود، تا گرفتار هواهاى نفسانى است، تا گرفتار خودبینى‌هاست، تا گرفتار چیزهائى است که در باطن نفس خود ایجاد کرده است از ظلماتى که بعضى‌ها فوق بعض است، لیاقت پیدا نمى‌کند انسان که این نور الهى در قلب او منعکس بشود. کسانى که بخواهند قرآن را بفهمند و محتواى قرآن را، نه صورت نازل کوچکش را، محتواى قرآن را بفهمند و طورى باشد که هر چه قرائت کنند بالا بروند و هر چه قرائت کنند به مبداء نور و مبداء اعلى نزدیک شوند این نمى‌شود الا اینکه حجاب‌ها برداشته بشود و تو خود حجاب خودى باید از میان بردارى این حجاب را تا بتوانى این نور را به آنطور که هست و انسان لایق است براى ادراک او، ادراک کند. پس یکى از انگیزه‌ها این است که تعلیم بشود کتاب بعد از تزکیه و تعلیم بشود حکمت بعد از تزکیه. اول آیه‌اى که مه به رسول اکرم به حسب روایات و تواریخ وارد شده است آیه اقرا باسم ربک است و این آیه اولین آیه‌اى که به حسب نقل، جبرئیل بر رسول اکرم خوانده است و از اول به قرائت و به تعلم دعوت شده است. اقرا باسم ربک الذى خلق و در همین سوره است که ان الانسان لیطغى ان راه استغنى این سوره براى اولین مورد وحى و در اولین نزول وحى این آیه در این سوره وارد شده است که کلا ان الانسان لیطغى ان راه استغنى معلوم مى‌شود که طغیان و طاغوت بودن از امورى است که در رأس امور است و براى طاغوت زدائى باید تعلیم کتاب و حکمت و تعلم کتاب و حکمت کرد و تزکیه کرد. انسان اینطورى است، وضع روحى همه انسان‌ها اینطور است که تا یک استغنائى پیدا مى‌کند طغیان پیدا مى‌کند. استغناى مالى پیدا مى‌کند به حسب همان مقدار طغیان پیدا مى‌کند، استغناى علمى پیدا مى‌کند به همان مقدار طغیان پیدا مى‌کند، مقام پیدا مى‌کند به مقدارى که مقام پیدا کرده است طغیان مى‌کند. فرعون را خداى تبارک و تعالى طاغى مى‌گوید هست براى همین است که مقام پیدا کرده بود و انگیزه الهى در او نبود و این مقام او را به طغیان کشیده بود. کسانى که چیزهائى که مربوط به دنیاست آنها را بدون تزکیه نفس پیدا مى‌کنند، اینها هر چه پیدا بکنند طغیانشان زیادتر خواهد شد و وبال این مال و این منال و این مقام و این جاه و این مسند از چیزهائى است که موجب گرفتارى‌هاى انسان است در اینجا و بیشتر در آنجا. انگیزه بعثت این است که ما را از این طغیان نجات دهد و ما تزکیه کنیم خودمان را، نفوس خودمان را مصفا کنیم و نفوس خودمان را از این ظلمات نجات بدهیم. اگر این توفیق براى همگان حاصل شد دنیا یک نورى مى‌شود نظیر نور قرآن و جلوه نور حق. تمام اختلافاتى که بین بشر هست، اختلافاتى که بین سلاطین هست، اختلافاتى که بین قدرتمندان هست ریشه‌اش همان طغیانى است که در نفس هست. ریشه این است که انسان دیده است که خودش یک مقام دارد طغیان کرده است و چون قانع نمى‌شود به آن مقام، این طغیان اسباب تجاوز