به همه ضرر مى‌زند، پس یک ضرر کوچک نیست، شما که روزنامه کثیر الانتشارى در دستتان است باید توجه کنید که مسؤولیت بسیار خطیرى پیش مردم و ملت‌هاى جهان دارید که اگر ارشاد کنید مردم را بالاتر از اطاعت‌هائى است که در گوشه خانه و یا یک مجلسى که چند هزار نفر هستند مى‌باشد. قلم شما اگر ارشادى باشد، ملت را به راه راست هدایت مى‌کند و مى‌تواند مردم را از انحرافات نجات دهد. امروز چند برابر قلم‌هاى ارشادى قلم‌هاى انحرافى است. باید انسان متوجه باشد که منحرفین چه مى‌گویند و چه مى‌خواهند گفت و انگیزه شأن از این انحرافات چیست. آن کسى که اهل همین مملکت و خاک و ملت است چه مى‌گوید و ملت است چه مى‌گوید که مى‌خواهد انحراف ایجاد کند، آیا صحیح است که اینها دلسوز ملت هستند و از روى دلسوزى است که مى‌خواهند مسائل فاسد را رفع کنند؟ یا نه، دست خودشان را آلت قرار داده‌اند به اینکه فاسد کنند؟ ممکن است در بین اینها اشخاصى باشند که واقعاً بخواهند مفاسد را بگویند و اصلاح کنند ولى انسان از لحن کسى که صحبت مى‌کند مى‌فهمد که چیست. انسان از قلم کسى که مى‌گوید من مى‌خواهم مردم را ارشاد کنم مى‌فهمد که مسأله، مسأله ارشاد است یا مسأله چیزهاى دیگر است.

انسان از طرز صحبت مى‌فهمد که از یک نفس خبیث براى افساد بیرون آمده یا از یک نفس آرام براى اصلاح و ما در بعضى از این قلم‌ها و زبان‌ها معانى که اصلاح است کم مى‌بینیم، آدم مى‌بیند که سلامت قلم و بیان و ارشاد هست ولى کم است، از آن طرف نشریاتى که براى افساد است زیاد مى‌باشد.

اگر مى‌خواهید کشور اسلامى باشد باید مطبوعاتش هم اسلامى باشد

باید نشریات شما در مقابل اینها به صورتى باشد که وقتى دست مردم مى‌رسد بگویند تعلیمى است و مدرسه‌اى است براى تعلیم و کسانى که الهى هستند راضى باشند. شما درصدد این نباشید که منحرفین را راضى کنید، در صدد این باشید که منحرفین را اصلاح کنید. اگر منحرفین را بخواهید راضى کنید شما را به انحراف مى‌کشند، اما اگر بخواهید منحرفین را اصلاح کنید هر روز قلم شما قلم اصلاحى است. مقالاتى که مى‌نویسید اصلاحى باشد، اخبارى که مى‌نویسید، تیترهایى هست، مردم اینها را در روزنامه‌ها مى‌بینند و مى‌فهمند که این تیتر از کجا پیدا شده است و براى چه مقصدى این تیتر را گذاشته‌اند و گاهى هم آدم مى‌بیند مسأله اینطور نبوده است، تیترش یک جور است و مسأله‌اش یک جور دیگر. مردم این تیترها را نگاه مى‌کنند و مى‌فهمند که چه فسادى و یا چه صلاحى واقع شده است. باید توجه کنید که روزنامه‌اى تیترش چیزى نباشد که محتوایش آنطور نباشد، نه به آن تندى که در تیتر است و نه به آن عظمت، این غش است. درست مثل کاسبى که روى متاعش چیز خوب مى‌ریزد و آخرش فاسد است و این حرام است و اگر تیتر با محتوا نخواند غش است که شما با قلم‌هایتان مى کنید. باید توجه کنید و شک نکنید ما روز محاسبه داریم، از همه چیزها محاسبه مى‌شود آن روز، خود انسان، قلم‌ها، دست‌ها، چشم شهادت مى‌دهند، دیر یا زود چیزى نیست ولى چنین روزى هست.