بیانات امام خمینى در جمع اعضاى انجمن‌هاى اسلامى معلمان استان مازندران، کارکنان خدمات هلیکوپتر و هواپیمائى، مدیران کل پست و تلگراف و تلفن تهران و عده‌اى از اهالى لاریجان‌

انقلاب ایران، انقلابى است از خود ملت با فریاد الله اکبر

بسم الله الرحمن الرحیم‌

این انقلاب ویژگى‌هاى بسیار مثبت داشت و دارد. این انقلاب از باب اینکه یک انقلابى از خود ملت بوده است و مثل انقلاب‌هاى دیگرى که اکثراً یا همه، انقلاب ملت مستقیماً نبوده بلکه گاهى حزبى در رأس بوده است و انقلاب کرده است و گاهى حکومتى بر حکومت دیگر قیام کرده است بر ضد حکومت دیگر و او را سرنگون کرده است. انقلاب ایران نه مثل کودتاهاى دنیاست و نه مثل انقلابات دنیا، یک انقلاب خاص به خودش است. انقلابى است که از خود ملت با فریاد الله اکبر و با فریاد جمهورى اسلامى، این دو خصوصیت که یکى خود ملت در صحنه حاضر هست و بود و یکى اینکه راه یک راه بود، یک راه اسلامى. این دو خصوصیت و دو ویژگى اسباب آن شد که بعد از اینکه بر این قدرت‌هاى شیطانى که در ایران هدایت مى‌شد و همه قدرت‌ها هم در دنبال آن بودند به شکست رسیدند، اینطور نبود که ملت کنار برود و بگوید که ما رژیمى را کنار زدیم و حالا اشخاص خاصى بیایند و در صحنه اداره کنند کشور را. خود ملت در همه جا و در همه ارگان‌ها حاضر بودند و تمام جهات انقلاب جوشیده از متن ملت بود. این انجمن‌هاى اسلامى که در سرتاسر کشور در همه جا تشکیل شد، اینطور نبود که یک کسى طرح‌ریزى کرد که اى ملت بیائید انجمن اسلامى تشکیل بدهید. یکدفعه خود ملت در هر جا که بودند خودشان انجمن اسلامى تشکیل کردند، که الان شما آقایان که اینجا هستید و از استان مازندران تشریف آوردید یک شعبه از این گروه کثیرى که در هر جا انجمن اسلامى تشکیل داده‌اند شما هستید و انشاءالله موفق باشید .

تمام چیزهائى که بعد از انقلاب حاصل شد براى خاطر همان که ملت انقلاب را از خودش مى‌دانست ، نه یک انقلابى که به دست شرق واقع بشود یا به دست غرب واقع بشود یا به دست حزبى از احزاب واقع بشود یا گروهى از گروه‌ها، یک انقلابى بود که خود ملت انجام داد و قیام کرد و خود ملت هم از خودش دانست این انقلاب را همانطورى که اسلام را از خودش مى‌داند و این اسباب این شد که در سرتاسر کشور خود ملت در همه حوائج اقدام کرد و حاضر در صحنه بود، بى‌تفاوت نبود، اینطور نبود که رها کنند، بعد از اینکه انقلاب را رها کردند رها کنند و بروند سراغ کارشان. رها نکردند، در صحنه