عزیزان من! توجه خیلى لازم است، بیدارى خیلى لازم است. امروز در همه جا خواهند که ایجاد نفاق کنند، ایجاد یأس کنند. در دانشگاه‌ها هم همین معنا هست و من باید به آنها هم عرض کنم که ما و جمهورى اسلامى و اسلام پشتیبان دانشگاه است، پشتیبان دانشگاهیان است، پشتیبان اساتیدى که براى اسلام و براى کشور زحمت مى‌کشند هست، پشتیبان تخصص‌ها هست. آن چیزى که مسلما باید نباشد، فقط آن است که بخواهند توطئه‌ها را خداى نخواسته در دانشگاه دامن بزنند، البته توطئه نباید باشد، لکن من به همه اساتید دانشگاه که تعهد دارند به کشور خودشان و مى‌خواهند خدمت کنند به کشور خودشان و خواهند تربیت کنند جوانان ما را و مى‌خواهند تخصص‌هاى خودشان را پیاده کنند و صادر کنند براى جوانان ما، به همه آنها من اطمینان مى‌دهم که ایران و اسلام با آنها موافق است و نگهدار آنهاست و پذیراى از آنهاست و هیچ به خودشان تزلزل راه ندهند و همه متفکران از اساتید دانشگاه و غیر آنها با هم توجه کنند و همکارى کنند با این هیات اصلاح فرهنگى و انقلاب فرهنگى، تا اینکه یک دانشگاهى ما پیدا بکنیم که لبریز از علم باشد، لبریز از تخصص باشد و آرام باشد. اگر در دانشگاه بخواهد آرامش نباشد، این دانشگاه نمى‌تواند تخصص‌هاى متخصصین را پذیرا باشد، شما اساتید محترم نمى‌توانید علم خودتان را به دیگران صادر کنید، مگر در یک محیط آرام. آرامش دانشگاه‌ها از همه جا لازم‌تر است. اگر آرامش در دانشگاه نباشد، تمام زحمت‌هاى اساتید به باد فنا خواهد رفت، اگر آرامش در دانشگاه نباشد و در محیطهاى تعلیمى نباشد، چطور امکان دارد که متفکران افکار خودشان را به جوانان ما صادر کنند و مغزهاى آنها را متفکر و متخصص بار بیاورند. آن چیزى که براى ما مهم است آرامش است در همه جا در سطح کشور، در بین کشاورزان، در بین کارخانه‌ها، در بین صاحبان صنایع و خصوصاً در بین دانشگاه. از دانشگاه است که تمام علوم به خارج و به جوانان ما رسد، و این احتیاج به یک آرامش دارد. البته علوم انسانى محتاج به یک انسان‌هاى متعهد دارد، انسانى که تعهد به قواعد اسلام ندارد و تعهد به آن زیر بنائى که توحید است، ندارد، در علوم انسانى نمى‌تواند عملى انجام بدهد، الا انحراف و این قابل پذیرش نیست. لکن در سایر رشته‌هائى که در دانشگاه هست، آن چیزى که مورد نظر است این است که اساتید مشغول به کار خودشان باشند و توطئه در کار نباشد. اما انگیزه‌هاى آنها یک انگیزه‌هاى مختلفى است، یک امر طبیعى است که انگیزه‌ها با هم اختلاف دارد، لکن اگر اساتید محترم دانشگاه که مى‌خواهند به این مملکت خدمت بکنند و مى‌خواهند تخصص را از خودشان به دیگران صادر کنند، آنها توجه داشته باشند که محیط دانشگاه محیط تعلیم و تعلم است نه محیط امورى که به کشور ما ضرر مى‌رساند، هر یک از آنها در این حد باشند که فقط مشغول آن تعهدى که استاد دارد، باشند، ولو انگیزه آنها با انگیزه‌هاى دیگران اختلاف داشته باشد، آنها مورد پذیرائى هستند و آنها در دانشگاه‌ها مى‌توانند خدمت بکنند و برادران، همه ما، با آنها مخالفت نباید بکنند. ولى این جهت باید محرز باشد که انحرافات در کار نباشد و بناى بر این نباشد که اساس جمهورى اسلامى را بخواهند متزلزل کنند و نجات دهیم. اگر آرامش نباشد