گردد " . هم او می‌گوید : " در جائی که اخلاقیات کاملا آزاد باشد ، انسانی که بالقوه ممکن است‌ عشق شاعرانه‌ای داشته باشد عملا بر اثر موفقیتهای متوالی به واسطه جاذبه‌ شخصی خود ، ندرتا نیازی به توسل به عالیترین تخیلات خود خواهد داشت " . ویل دورانت در لذات فلسفه می‌گوید : " آنچه بجوئیم و نیابیم عزیز و گرانبها می‌گردد . زیبائی به قدرت میل‌ بستگی دارد و میل با اقناع و ارضاء ، ضعیف و با منع و جلوگیری ، قوی‌ می‌گردد " . از همه عجیب‌تر سخنی است که یکی از مجلات زنانه از آلفرد هیچکاک - که‌ به قول آن مجله به حسب فن و شغل فیلمسازی خود درباره زنان تجارب فراوان‌ دارد - نقل می‌کند . او می‌گوید : " من معتقدم که زن هم باید مثل فیلمی پرهیجان و پرآنتریک باشد ، بدین‌ معنی که ماهیت خود را کمتر نشان دهد و برای کشف خود مرد را به نیروی‌ تخیل و تصور زیادتری وادارد . باید زنان پیوسته بر همین شیوه رفتار کنند یعنی کمتر ماهیت خود را نشان دهند و بگذارند مرد برای کشف آنها بیشتر به خود زحمت دهد " . ایضا همان مجله در شماره دیگری از همین شخص چنین نقل می‌کند : " زنان شرقی تا چند سال پیش به خاطر حجاب و نقاب و رویبندی که به‌ کار می‌بردند خود بخود جذاب می‌نمودند و همین مسأله جاذبه نیرومندی بدانها می‌داد ، اما به تدریج با تلاشی که زنان این کشورها برای برابری با زنان‌ غربی از خود نشان می‌دهند حجاب و پوششی که دیروز