که در این مورد اگر تلذذ هم باشد - که معمولا هم هست - جایز است . البته‌ شرطش اینست که واقعا هدف شخص ، ازدواج باشد یعنی مرد جدا به خاطر ازدواج بخواهد زن را ببیند ، و از لحاظ سایر خصوصیات مورد نظر ، زن را پسندیده باشد ، نه آنکه برای چشم چرانی قصد ازدواج را بهانه قرار دهد . قانون الهی مانند قانونهای بشری نیست که بتوان با صورتسازی خیال خود را راحت کرد . در اینجا وجدان انسان حاکم است و خدای متعال که هیچ چیز بر او پوشیده نیست محاسب . علیهذا باید گفت در حقیقت استثنائی در کار نیست ، زیرا آنچه قطعا حرام است نگاه به قصد تلذذ است و آنچه مانعی‌ ندارد اینست که نگاه به قصد تلذذ نباشد ولی تلذذ قهرا پیدا شود . فقهاء تصریح کرده‌اند که جایز نیست کسی به زنها نگاه کند تا در بین‌ آنها یکی را انتخاب کند . آنچه جایز است ، در مورد یک زن خاص است که‌ به او معرفی شده است و درباره‌اش می‌اندیشد ، از سایر جهات تردیدی ندارد فقط از نظر چهره و اندام تردید دارد ، می‌خواهد ببیند آیا می‌پسندد یا نه ؟ برخی دیگر از فقها به صورت احتیاط مطلب را بیان کرده‌اند .