می‌گردند . وقتی که به آنها اعتراض می‌شود که چرا مزاحم می‌شوی ؟ می‌گویند اگر دلش این چیزها را نخواهد با این وضع بیرون نمی‌آید . این دستور که در این آیه آمده است مانند دستوری است که در بیست و پنج آیه قبل از این آیه خطاب به زنان رسول خدا وارد شده است : " « فلا تخضعن بالقول فیطمع الذی فی قلبه مرض »" یعنی در سخن گفتن رقت زنانه‌ و شهوت‌آلود که موجب تحریک طمع بیمار دلان می‌گردد به کار نبرید . در این‌ دستور ، وقار و عفاف در کیفیت سخن گفتن را بیان می‌کند و در آیه مورد بحث ، دستور وقار در رفت و آمد را . ما قبلا گفتیم که حرکات و سکنات انسان گاهی زباندار است . گاهی وضع‌ لباس ، راه رفتن ، سخن گفتن زن معنی‌دار است و به زبان بی‌زبانی می‌گوید دلت را به من بده ، در آرزوی من باش ، مرا تعقیب کن . گاهی برعکس با بی‌زبانی می‌گوید دست تعرض از این حریم کوتاه است . به هر حال آنچه از این آیه استفاده می‌شود اینست نه کیفیت خاصی برای‌ پوشش . از نظر کیفیت پوشش فقط آیه ٣١ سوره نور است که مطلب را بیان‌ می‌فرماید و با توجه بدینکه این آیه بعد از آیه سوره نور نازل شده است‌ می‌توان فهمید که منظور از " « یدنین علیهن من جلابیبهن »" اینست که‌ دستور قبلی سوره نور را کاملا رعایت نمایند تا از شر آزار مزاحمان راحت‌ گردند . در آیه قبل از این آیه می‌فرماید : " « و الذین یؤذون المؤمنین و المؤمنات بغیر ما اکتسبوا فقد احتملوا بهتانا و اثما مبینا » "