موجب طمع بیماردلان گردد " . مسأله جواز استماع صدای زن ، جزء مسلمات است و دلیل آن سیره قطعی بین‌ مسلمین و ضروری بودن و مخصوصا سیره قطعی تاریخی رسول خدا و ائمه اطهار است . علاوه بر این ، مفهوم آیه مذکور اینست که حرف زدنی که در آن کرشمه و ناز به کار نرود جایز است . یعنی خود این آیه دلیل بر جواز همسخن شدن زن‌ و مرد اجنبی است . تنها شهید اول است که در لمعه می‌فرماید : " و یحرم سماع صوت الاجنبیه‌ " ، و بعضی از فقهاء معاصر احتمال داده‌اند که خطائی از نساخ رخ داده‌ است و مثلا " لا یحرم " را " یحرم " نوشته‌اند . در مورد مسأله دوم شکی نیست که حتی در صورتی که تلذذ و ریبه هم نباشد ، دست دادن زن و مرد اجنبی جایز نیست مگر اینکه جامه‌ای حائل باشد مانند دستکش . در این مسأله ، هم در روایات و هم در فتاوای فقهاء اتفاق کلمه‌ می‌باشد . در بعضی از روایات علاوه بر اینکه قید شده که مصافحه بدون حائل‌ نباشد ، اضافه شده که باید دست را فشار ندهند . مرحوم سید در عروه‌ الوثقی بعد از مسأله پیش می‌فرماید : " لا یجوز مصافحة الاجنبیة . نعم لا بأس بها من وراء الثوب " یعنی‌ دست دادن با زن بیگانه جایز نیست ، ولی اگر جامه‌ای حائل باشد مانعی‌ ندارد . بدیهی است که جایز بودن دست دادن با زن بیگانه در صورت حائل بودن‌ جامه یا دستکش ، مشروط به اینست که تلذذ و