آنان از خانه و معاشرت با مردان بیگانه در خارج خانه برایشان مضر و خطرناک است ، وارد کردن تو مرد بیگانه را بر او در داخل خانه و اجازه‌ معاشرت در داخل خانه نیز مضر و خطرناک است . اگر بتوانی کاری کنی که‌ جز تو مرد دیگری را نشناسند چنین کن " . این یک توصیه اخلاقی است . علماء اسلام این جمله را به شکل یک توصیه‌ اخلاقی تلقی کرده‌اند . اگر ما بودیم و چنین تعبیراتی ، بدون شک آنچه‌ استنباط می‌شد بیش از " توصیه اخلاقی " بود ، بلکه بیش از لزوم ستر وجه‌ و کفین بود ، آنچه استنباط می‌شد همان است که ما از آن به حبس زن در خانه تعبیر کرده‌ایم . ولی علت اینکه فقها به مضمون چنین جمله‌ها فتوا نداده‌اند ادله قطعی دیگر از آیات و روایات و سیره معصومین برخلاف مفاد ظاهر این تعبیرات است ، و به اصطلاح ظاهر این جمله‌ها " معرض عنه " اصحاب است . لهذا این جمله‌ها حمل به توصیه اخلاقی شده است و ارزش‌ اخلاقی دارد نه فقهی . آنچه فقها از امثال این جمله‌ها استنباط کرده‌اند این است که اینگونه‌ جمله‌ها ارشاد به حقیقتی روحی و روانی در روابط دو جنس است و شک نیست‌ که حقیقتی را بیان می‌کند . رابطه زن و مرد اجنبی سخت خطرناک است . گیلی است که پیلان بر آن می‌لغزند . آنچه اسلام لااقل به صورت یک امر اخلاقی توصیه می‌کند اینست که تا حد ممکن اجتماع مدنی غیر مختلط باشد . جامعه امروز زیانهای اجتماع مختلط را به چشم خود می‌بیند . چه لزومی‌ دارد که زنان فعالیتهای خود را به اصطلاح