شما نخریسی می‌کنیم ، فرزندان شما را تربیت می‌کنیم . چگونه است که ما در زحمتها شریک شما مردان هستیم اما در وظائف بزرگ و مقدس و کارهای پر اجر و پاداش شرکت نداریم و از همه آنها محرومیم ؟ " رسول اکرم نگاهی به اصحاب کرد و فرمود : " آیا تاکنون از زنی سخنی به این خوبی و منطقی بدین رسائی در امور دین‌ شنیده‌اید " ؟ یکی از اصحاب گفت : " خیال نمی‌کنم این سخن از خود این زن باشد " . رسول خدا به جواب این مرد اعتنا نکرد . رو کرد به اسماء و فرمود : " ای زن آنچه می‌گویم درست فهم کن و به زنانی که ترا فرستاده‌اند نیز حالی کن . پنداشتی که هر که مرد شد به واسطه این کارها که بر شمردی توفیق‌ اجر و پاداش و فضیلت را می‌یابد و زنان محرومند ؟ خیر چنین نیست . زن‌ اگر خوب خانه‌داری و شوهرداری کند ، نگذارد محیط پاک خانه با غبار کدورت آلوده شود ، اجر و پاداش و فضیلت و توفیقش معادل است با همه‌ آن کارها که مردان انجام می‌دهند " . اسماء زنی با ایمان بود و تقاضای او و زنان همفکرش از عمق ایمانشان بر می‌خاست نه از شهوات برانگیخته شده که غالبا امروز می‌بینیم . او و همفکرانش نگران این بودند مبادا وظائفی که به عهده آنان واگذار شده قدر و قیمتی نداشته باشد و همه وظائف مقدس و قدر و قیمت‌دار به مردان‌ اختصاص یافته باشد . او و همفکرانش تقاضای مساوات زنان و مردان را داشتند . اما در چه ؟ در ربودن گوی فضیلت و انجام وظیفه مقدس . چیزی که‌ در مخیله آنان هم خطور نمی‌کرد این بود که شهوات فردی را نام " حقوق "