علیهذا حجابی که در قوم یهود معمول بوده است از حجاب اسلامی چنانکه‌ بعدا شرح خواهیم داد بسی سخت‌تر و مشکلتر بوده است . در جلد اول " تاریخ تمدن " صفحه ٥٥٢ راجع به ایرانیان قدیم می‌گوید : . " در زمان زردشت زنان منزلتی عالی داشتند ، با کمال آزادی و با روی‌ گشاده در میان مردم آمد و شد می‌کردند . . . " . آنگاه چنین می‌گوید : " پس از داریوش مقام زن مخصوصا در طبقه ثروتمندان تنزل پیدا کرد . زنان فقیر چون برای کار کردن ناچار از آمد و شد در میان مردم بودند آزادی‌ خود را حفظ کردند ولی در مورد زنان دیگر ، گوشه‌نشینی زمان حیض که‌ برایشان واجب بود رفته رفته امتداد پیدا کرد و سراسر زندگی اجتماعیشان‌ را فرا گرفت ، و این امر خود مبنای پرده‌پوشی در میان مسلمانان به شمار می‌رود . زنان طبقات بالای اجتماع جرأت آن را نداشتند که جز در تخت روان‌ روپوش دارد از خانه بیرون بیایند ، و هرگز به آنان اجازه داده نمی‌شد که‌ آشکارا با مردان آمیزش کنند . زنان شوهردار حق نداشتند هیچ مردی را ولو پدر با برادرشان باشد ببینند . در نقشهائی که از ایران باستان بر جای‌ مانده هیچ صورت زن دیده نمی‌شود و نامی از ایشان به نظر نمی‌رسد . . . " . چنانکه ملاحظه می‌فرمائید حجاب سخت و شدیدی در ایران باستان حکمفرما بوده ، حتی پدران و برادران نسبت به زن شوهردار نامحرم شمرده می‌شده‌اند . به عقیده ویل دورانت مقررات شدیدی که طبق رسوم و آئین کهن مجوسی‌ درباره زن حائض اجرا می‌شده که در اتاقی